Nietolerancja glukozy – nowy czynnik ryzyka po zawale serca

Diethelm Tschope i Christoph Bode – Impaired glucose tolerance – a new risk factor ? Eur Heart Journal 2004;25:1969
Wyniki ostatnio zakończonego Euro Heart Survey potwierdziły, że blisko 2/3 chorych po ostrym zespole wieńcowym ma zaburzenia metabolizmu glukozy (łącznie cukrzyca i hipergikemia na czczo i upośledzona tolerancja glukozy). We wcześniejszych badaniach podkreślano znaczenie cukrzycy, związanej z gorszym rokowaniem przed i po wystąpieniu ostrego zespołu wieńcowego (chorzy na cukrzycę w 75% przypadków umierają na powikłania sercowo-naczyniowe).

Do chwili obecnej brak było badań określających znaczenie wcześniejszych etapów zaburzonej tolerancji glukozy. W listopadowym numerze European Heart Journal ukazał się komentarz redakcyjny do pracy Bartnik i wsp., którzy potwierdzili, że nietolerancja glukozy związana jest w sposób niezależny z ponad 4-krotnym wzrostem ryzyka zgonu po zawale serca. Jest ona przy tym istotniejszym czynnikiem ryzyka niż przebyty zawał serca i udar mózgu.

Ocenia się, że w skali populacyjnej w odniesieniu do ogólnej liczby powikłań sercowo-naczyniowych nietolerancja glukozy może mieć większe znaczenie niż cukrzyca. Autorzy komentarza podkreślają niedostateczne rozpoznawanie i leczenie zaburzeń metabolizmu glukozy u chorych hospitalizowanych w oddziałach kardiologicznych. Zwracają uwagę, iż większość dotychczasowych interwencji terapeutycznych dotyczyła chorych z cukrzycą. Wykrywanie i opanowywanie zaburzeń metabolizmu glukozy na wczesnym etapie i poszukiwanie terapii ograniczających ryzyko związane z nietolerancją glukozy po ostrym zespole wieńcowym, wydaje się bardzo istotne.

W opinii autorów, w ciągu najbliższych kilku lat należy spodziewać się dynamicznego rozwoju badań i interwencji terapeutycznych w tej populacji chorych. Przedstawione wyniki zachęcają do dokładnego diagnozowania tolerancji glikemii po ostrej fazie ostrego zespołu wieńcowego i stosowania farmakologicznych i niefarmakologicznych metod prewencji wtórnej.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / 2004-11-01