Oglądanie telewizji a ryzyko zaburzeń metabolizmu glukozy

David W. Dunstan i wsp – Physical activity and television viewing in relation to risk of undiagnosed abnormal glucose metabolism in adults Diabetes Care 2004;27:2603
Styl życia ma istotny wpływ na rozwój chorób cywilizacyjnych, w tym zaburzeń metabolizmu glukozy. Autorzy z Australii przedstawili na łamach Diabetes Care wyniki badania przekrojowego Australian Diabetes, Obesity and Lifestyle Study, w którym oceniono zależność między czasem poświęconym oglądaniu telewizji lub aktywności fizycznej, a częstością występowania świeżo rozpoznanych zaburzeń metabolizmu glukozy: nieprawidłowej glikemii na czczo (NGCZ), upośledzonej tolerancji glukozy (UTG) i cukrzycy typu 2 (CT2). Zaburzenia metabolizmu glukozy u osób bez wcześniej wykrytej cukrzycy rozpoznawano na podstawie doustnego testu obciążenia glukozą, a ostatecznej analizie statystycznej poddano dane 8299 osób powyżej 25 roku życia. W analizie wieloczynnikowej, w porównaniu z siedzącym trybem życia, całkowita aktywność fizyczna >2,5 godziny/tydzień zmniejszała ryzyko rozpoznania zaburzeń metabolizmu glukozy o 29% i 38%, odpowiednio u kobiet i mężczyzn. Czas poświęcony oglądaniu telewizji był miernikiem siedzącego trybu życia. 14 godzin/tydzień spędzonych przed telewizorem zwiększało ryzyko wystąpienia cukrzycy 2,4-krotnie u mężczyzn i 2,2-krotnie u kobiet. W dyskusji autorzy podkreślają, że uzyskane przez nich wyniki potwierdza metaanaliza badań epidemiologicznych, w której nieaktywny tryb życia powodował 1,35-1,45-krotny wzrost ryzyka cukrzycy. Wyniki pracy potwierdzają zasadność obowiązujących standardów, wskazujących na konieczność utrzymania aktywności fizycznej dla zapobiegania zaburzeniom metabolizmu glukozy. Standardy te zalecają umiarkowany wysiłek fizyczny, wykonywany przez co najmniej 30 minut 5 dni w tygodniu, lub intensywny wysiłek, przez co najmniej 20 minut, 3 dni w tygodniu.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2004-11-26
Ewa Kowalik