Wpływ przednadciśnienia na wskaźniki hospitalizacji oraz na śmiertelność

Louise B. Russell, Elmira Valiyeva, Jeffrey L. Carson – Effects of prehypertension on admissions and deaths. A simulation Arch Intern Med. 2004;164:2119
Ryzyko zgonu z powodu choroby serca lub udaru rośnie już od wartości ciśnienia tętniczego 115/75 mm Hg i ulega podwojeniu przy wzroście wartości ciśnienia skurczowego/rozkurczowego o każde 20/10 mm Hg. Opublikowany w roku 2003 raport JNC 7 uznał skurczowe nadciśnienie tętnicze za cel terapii oraz zdefiniował pojęcie „przednadciśnienia”. Kategoria ta, wyznaczona przedziałem wartości ciśnienia skurczowego 120-139 mm Hg, obejmuje 45 milionów dorosłych Amerykanów.

Louise Russel i wsp. analizują na łamach Archives of Internal Medicine, jakie mogą być konsekwencje tego zjawiska dla zdrowia publicznego w kontekście wskaźników hospitalizacji i śmiertelności. Autorzy pracy posłużyli się modelem symulacji wykorzystującym dane epidemiologiczne projektu NHANES (National Health and Nutrition Examination Survey).

W modelu tym przednadciśnienie okazało się być odpowiedzialne za 3.4 % hospitalizacji, 6.5 % przyjęć do domów opieki oraz 9.1 % zgonów, w przeliczeniu na 10000 osób w wieku 25-74 lat, przy czym największy wpływ „przednadciśnienia” na liczbę zdarzeń kardiologicznych odnotowano u mężczyzn w wieku 45-64 lat oraz u osób starszych, w wieku 65-74 lat.

Zdaniem autorów pracy, przeciwdziałanie „przednadciśnieniu” za pomocą zmian w stylu życia może przynieść znaczne korzyści społeczne i ekonomiczne.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2004-10-25