5-letnia śmiertelność po zawale serca – wyniki badania GUSTO-I w USA i Kanadzie

Padma Kaul i wsp – Long-term mortality of patients with acute myocardial infarction in the United States and Canada Circulation 2004;110:1754
W Circulation ukazał się oryginalny artykuł poświęcony rokowaniu chorych w ostrej fazie zawału serca (AMI). Do analizy włączono dane chorych leczonych w badaniu GUSTO-I (Global Utylization of Streptokinase and t-PA for Occluded Coronary Arteries) w Kanadzie i USA.

Poprzednie analizy krótkoterminowych wyników badania GUSTO-I potwierdziły nieznaczną przewagę w odniesieniu do przeżycia, jakości życia i wydolności fizycznej u chorych leczonych w USA. Związane to było z wyższą częstością stosowania zabiegów rewaskularyzacyjnych podczas pierwszej hospitalizacji w USA w porównaniu z Kanadą (odpowiednio 30% vs 11% dla PTCA oraz 13% vs 4% dla CABG).

Autorzy badania ocenili, czy leczenie inwazyjne i różnice pomiędzy dwoma krajami miały istotne znaczenie w 5-letniej obserwacji. Stwierdzono, że 5-letnia śmiertelność wyniosła 19,6% w populacji z USA i 21,4% w populacji z Kanady (p<0,02). Należy zwrócić uwagę, że w populacji kanadyjskiej z istotnie mniejszą częstością występowały standardowe czynniki ryzyka powikłań po AMI. Po uwzględnieniu tej różnicy w analizie wieloczynnikowej, leczenie w Kanadzie związane było z wyższą o 17% śmiertelnością w obserwacji długoterminowej (p<0,001). W dodatkowej analizie uwzględniającej zabiegi rewaskularyzacyjne, kraj leczenia nie był związany w wyższym ryzykiem zgonu.

W opinii autorów badanie ma istotne znaczenie dla określenia wskazań do stosowania leczenia inwazyjnego po świeżym zawale serca. Strategia inwazyjna związana jest z wyższym przeżyciem w obserwacji długoterminowej i lepszą jakością życia chorych po AMI z uniesieniem ST. Systemy ochrony zdrowia powinny w miarę możliwości preferować wczesną strategię inwazyjną u chorych z zawałem.

Opracowane na podstawie: Circulation / 2004-09-28