Jakie testy wysiłkowe u pacjentów z CAD i depresją?

Kim L. Lavoie i wsp – Are exercise stress tests appropriate for assessing myocardial ischemia in patients with major depressive disorder? Am Heart J 2004;148:621
Badania naukowe udowodniły nieproporcjonalnie wysoką częstość występowania dużej depresji (MDD – major depressive disorder) u pacjentów po przebytym zawale oraz tych, u których postawiono rozpoznanie choroby niedokrwiennej serca (CAD).

Kim Lavoie i wsp., w pracy opublikowanej w American Heart Journal, analizują jak dalece współistniejąca MDD może rzutować na wyniki wysiłkowych testów obciążeniowych. Jednym z objawów MDD bowiem jest brak napędu oraz łatwa męczliwość, mogące istotnie utrudnić rozpoznanie niedokrwienia w tej grupie chorych.

Autorzy pracy poddali wysiłkowym testom obciążeniowym (EKG oraz SPECT) 1367 kolejnych pacjentów. U 183 z nich (13%) występowały cechy MDD, potwierdzone adekwatnym testem psychologicznym (BDI – Beck Depression Inventory). W toku analizy udowodniono, że pacjenci z MDD charakteryzują się istotnie niższymi (p<0.05) wartościami oczekiwanej maksymalnej częstości serca (%MPHR), niższym maksymalnym zużyciem tlenu oraz krótszym czasem trwania wysiłku.

Elektrokardiograficzny test wysiłkowy, ze względu na niską częstość rejestrowanego niedokrwienia (30% vs 48% u osób bez cukrzycy, p<0.0001), może nie być właściwym testem diagnostycznym u osób z MDD . Dodatkowym utrudnieniem diagnostycznym jest także obniżony próg bólu w tej grupie chorych.

Autorzy pracy konkludują, że krótkie badanie psychologiczne powinno stać się standardem w ocenie pacjentów z CAD, a najwłaściwszym testem diagnostycznym wykrywającym niedokrwienie u osób z MDD jest SPECT (które wykryło niedokrwienie u podobnego odsetka chorych bez i z depresją).

Opracowane na podstawie: American Heart Journal / 2004-10-19