Terapia poznawczo-behawioralna jest skuteczna w przewlekłej bezsenności

Gregg D. Jacobs i wsp – Cognitive behavior therapy and pharmacotherapy for insomnia. A randomized controlled trial and direct comparison Arch Intern Med 2004;164:1888
W Archives of Internal Medicine opublikowano wyniki badania z randomizacją i grupą kontrolną, w którym porównywano dwie metody leczenia przewlekłej bezsenności: farmakoterapii i terapii poznawczo-behawioralnej.

Według amerykańskich danych na bezsenność skarży się ponad połowa dorosłych mieszkańców USA. U 35% z nich problemy związane ze snem występują każdej nocy, u 58% co najmniej kilkukrotnie w ciągu tygodnia. Najczęściej stosowaną, ale zarazem ryzykowną metodą leczenia jest farmakoterapia. Działania niepożądane leków wykluczają możliwość ich przewlekłego stosowania, toteż poszukuje się alternatywnych metod postępowania. Jedną z nich jest terapia poznawczo-behawioralna.

W omawianym badaniu wzięło udział 63 dorosłych osób w młodym i średnim wieku, z bezsennością związaną z zasypianiem. Uczestników losowo przydzielono do czterech grup, odpowiednio z farmakoterapią, terapią poznawczo-behawioralną, obiema interwencjami stosowanymi jednocześnie i placebo. Rejestrowano czas do zaśnięcia, subiektywnie ocenianą efektywność snu i jego czas (dzienniczki pacjentów), obiektywne wykładniki jakości snu (elektroniczne monitory faz snu umieszczane pod poduszką z elektrodami naczaszkowymi), jak również jakość życia w ciągu dnia.

Terapia poznawczo-behawioralna wykazywała wyższość nad farmakoterapią pod względem większości badanych parametrów. Co istotne, poprawa utrzymywała się przez długi czas po zakończeniu terapii. Leczenie skojarzone nie wiązało się z dodatkową korzyścią. Zgodnie z wcześniejszymi obserwacjami, skuteczność farmakoterapii była umiarkowana i widoczna jedynie w trakcie stosowania leków.

Podsumowując, terapia poznawczo-behawioralna okazała się skuteczniejsza od farmakoterapii w leczeniu bezsenności związanej z zasypianiem u dorosłych w młodym i średnim wieku. Tym samym, może być traktowana jako postępowanie z wyboru.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2004-09-27