Zespół metaboliczny kontrowersje wokół definicji

M.E. Jørgensen i K. Borch-Johnsen – The metabolic syndrome—is one global definition possible? Diabet Med 2004; 21:1064
Autorzy z Danii przedstawili w redakcyjnym komentarzu Diabetic Medicine kontrowersje wokół definicji zespołu metabolicznego. Od momentu, gdy w 1988 roku Raven zaproponował insulinooporność jako podstawę patofizjologiczną kojarzenia się aterogennych zaburzeń metabolicznych, znacznie uzupełniono listę zaburzeń, które są składowymi zespołu metabolicznego: insulinooporność, nietolerancja glukozy, hiperinsulinemia, otyłość lub otyłość brzuszna, wysokie stężenia trójglicerydów, zmniejszone stężenie cholesterolu HDL, mikroalbuminuria, hiperurykemia, podwyższone stężenia inhibitora aktywatora plazminogenu 1 (PAI-1) oraz nadciśnienie tętnicze.

Obecnie powszechnie stosowane są dwie definicje zespołu metabolicznego: pierwsza „patofizjologiczna”, zaproponowana przez WHO, której zasadniczym elementem jest rozpoznanie insulinooporności oraz definicja „epidemiologiczna” (zaproponowana przez NCEP/ATPIII), w której nacisk kładzie się na współwystępowanie określonych czynników ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego.

Z powodu rozbieżności definicji, w badaniach pojawiły się niejednoznaczne oceny częstości występowania zespołu metabolicznego i jego wpływu na ryzyko chorób układu krążenia i cukrzycy. Dodatkowo w przypadku różnych ras otyłość należy rozpoznawać według odmiennych kryteriów. Autorzy komentarza wskazują, że dla populacji azjatyckiej w porównaniu z osobami rasy kaukaskiej, już niższe wartości mierników otyłości (BMI, obwód talii) związane są z istotnym wzrostem ryzyka chorób układu sercowo-naczyniowego. W opinii autorów, pragmatyczna definicja zespołu metabolicznego, uwzględniająca różnice etniczne, pomogłaby precyzyjniej zidentyfikować osoby zagrożone rozwojem cukrzycy i chorobami układu krążenia, umożliwiając rozpoczęcie odpowiednich działań prewencyjnych.

Opracowane na podstawie: Diabetic Medicine / 2004-10-18