Czynniki ryzyka wczesnego zgonu po udarze niedokrwiennym mózgu

Peter U. Heuschmann i wsp – Predictors of in-hospital mortality and attributable risks of death after ischemic stroke Arch Intern Med 2004;164:1761
W Archives of Internal Medicine ukazał się oryginalny artykuł poświęcony czynnikom zgonu wewnątrzszpitalnego po udarze niedokrwiennym mózgu.

W dotychczasowych badaniach nie określono dokładnie czynników ryzyka zgonu w tej populacji. W tym celu przeprowadzono analizę danych ponad 13 tysięcy chorych z udarem mózgu, leczonych w roku 2000 w ponad 100 niemieckich szpitalach.

Śmiertelność wewnątrzszpitalna w przebiegu udaru niedokrwiennego mózgu wyniosła około 5%. U kobiet czynnikami wczesnego ryzyka zgonu był wiek, migotanie przedsionków i wysoka wartość 5-cio punktowego wskaźnika ciężkości udaru (porażenie lub/i osłabienie, afazja, dyzatria oraz zaburzenie świadomości). U mężczyzn dodatkowymi czynnikami ryzyka zgonu był wywiad udaru i cukrzycy.

Potwierdzono jednocześnie, że zapalenie płuc, zatorowość płucna lub podwyższone ciśnienie śródmózgowe, wikłające lub towarzyszące udarowi, związane są z najwyższym ryzykiem zgonu szpitalnego (zgon u odpowiednio 30%, 46% i 53% pacjentów z wystąpieniem tych powikłań).

Dorzut udaru obserwuje się u 2,5% chorych. U 16% z nich występuje zgon w czasie wyjściowej hospitalizacji.

Autorzy zwracają jednocześnie uwagę, że istotnie niższą śmiertelność obserwowano u mężczyzn leczonych w wyspecjalizowanych oddziałach udarowych. U kobiet nie stwierdzono tego efektu, wykazano natomiast prawie 2-krotnie wyższą częstość zgonu wewnątrzszpitalnego (6,3% vs 3,7% u mężczyzn).

W opinii autorów najistotniejszymi czynnikami ryzyka zgonu po udarze są: migotanie przedsionków w wywiadzie, ciężkość udaru i wiek oraz rozwój powikłań wewnątrzszpitalnych. Zapobieganie powikłaniom i szybkie ich rozpoznawanie mogą poprawić wczesne rokowanie w tej grupie chorych.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2004-09-13