Hemoglobina glikowana – nowy potwierdzony czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego-komentarz redakcyjny

Hertzel C. Gerstein – Glycosylated hemoglobin: finally ready for prime time as a cardiovascular risk factor Ann Intern Med 2004;141:475
W artykule redakcyjnym omawiającym znaczenie pomiaru hemoglobiny glikowanej (HbA1c) jako czynnika ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, jego autor – Hertzel C. Gerstein podkreśla, że rozpoznanie cukrzycy stanowi tylko „szczyt góry lodowej zaburzeń metabolizmu glukozy”.

Praca Khana i wsp. opublikowana w tym samym numerze Annals of Internal Medicine dowodzi istotnego i niezależnego znaczenia poziomu HbA1c także w przedziale 5%-6,9%, u osób bez rozpoznania cukrzycy. W analizie wieloczynnikowej każdy wzrost poziomu HbA1c o 1% powyżej wartości 5% związany jest z istotnym, ponad 20% wzrostem ryzyka zgonu i powikłań sercowo-naczyniowych w obserwacji 6-letniej. Istotne jest również, że (w przeciwieństwie do rozpoznania cukrzycy) poziom HbA1c był niezależnym czynnikiem rokowniczym.

W opinii autora sugeruje to, że bardziej istotne staje się kontrolowanie poziomu HbA1c niż samo rozpoznanie cukrzycy (podobnie jak w hiperlipidemii istotne staje się kontrolowanie poziomu LDL, a nie rozpoznanie dyslipidemii zgodnie z arbitralnie przyjętą wartością progową).

Praca Khana i wsp. dowodzi również, że zmniejszenie średniego stężenia HbA1c w populacji ogólnej nawet o 0,1 – 0,2 % w sposób istotny może ograniczyć powikłania sercowo-naczyniowe. Autor proponuje wprowadzenie HbA1c do zestawu czynników ryzyka sercowo-naczyniowego i kontynuowanie działań z zakresu prewencji pierwotnej i farmakoterapii, ograniczających poziom HbA1c.

Najprostszym sposobem obniżenia HbA1c jest regularna aktywność fizyczna, odpowiednia niskokaloryczna dieta i kontrola masy ciała. Prowadzone aktualnie badania dostarczą informacji na temat skuteczności leków obniżających HbA1c, zarówno w populacji z cukrzycą, jak i u chorych bez rozpoznania cukrzycy.

Opracowane na podstawie: Annals of Internal Medicine / 2004-09-23