Czynniki ryzyka chorób serca i udaru mózgu w okresie „przednadciśnieniowym”

Kurt J. Greenlund, Janet B. Croft, George A. Mensah – Prevalence of heart disease and stroke risk factors in persons with prehypertension in the United States, 1999-2000 Arch Intern Med. 2004;164:2113
Siódmy Raport JNC (Joint National Committee on Prevention, Detection, Evaluation and Treatment of High Blood Pressure) wprowadził termin „przednadciśnienie” (prehypertension), odnosząc go do wartości ciśnienia tętniczego wyższych niż optymalne, ale jednocześnie nie spełniających kryteriów nadciśnienia tętniczego. Uzasadnieniem dla wprowadzenia takiego terminu były badania wskazujące na znacznie większe ryzyko rozwoju nadciśnienia tętniczego u osób mających wartości ciśnienia skurczowego w granicach 120-139 mmHg i rozkurczowego w granicach 80-89 mmHg.

Wcześniejsze badania wskazywały, że u osób w okresie „przednadciśnieniowym” prawdopodobieństwo występowania dodatkowych czynników ryzyka zarówno choroby serca, jak i udaru mózgu jest większe niż u osób z normotensją. Kurt Greenlund i wsp., w pracy opublikowanej w Archives of Internal Medicine, analizowali współwystępowanie czynników ryzyka u 3488 dorosłych uczestników National Health and Nutrition Examination Survey (1999-2000), wśród których 29% miało nadciśnienie a 31% „przednadciśnienie”.

Autorzy wykazali, że u osób z „przednadciśnieniem” co najmniej jeden dodatkowy czynnik ryzyka występuje 1.65 razy częściej niż u osób z normotensją (p<0.001). Niemal dwie trzecie osób z przednadciśnieniem (64.1%) i trzy czwarte osób z nadciśnieniem (76.5%) miało co najmniej 1 poważny czynnik ryzyka (vs 50.9% osób normotensyjnych).

A zatem, zdaniem Greenlunda i wsp. osoby z „przednadciśnieniem” powinny być poddane wnikliwej ocenie ryzyka sercowo-naczyniowego, w celu określenia metod skutecznej prewencji.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2004-10-25