Leczenie skurczowego nadciśnienia tętniczego u starszych osób – przegląd piśmiennictwa

Sarwat I. Chaudhry, Harlan M. Krumholz i JoAnne M. Foody – Systolic hypertension in older persons JAMA 2004;292:1074
We wrześniowym wydaniu Journal of American Medical Association opublikowano wyniki systematycznego przeglądu piśmiennictwa poświęconego skuteczności leczenia skurczowego nadciśnienia tętniczego (ISH) u osób w wieku 60 lat i starszych.

Zgodnie z aktualnym stanowiskiem Joint National Commitee on Prevention, Detection, Evaluation, and Treatment of High Blood Pressure (JNC 7) ISH (definiowane jako ciśnienie skurczowe co najmniej 140 mm Hg oraz ciśnienie rozkurczowe < 90 mm Hg) jest znacznie ważniejszym czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego niż nadciśnienie rozkurczowe. Z tego względu kontrola wartości ciśnienia skurczowego powinna być podstawą leczenia w tej grupie wiekowej.

Autorzy artykułu przeanalizowali piśmiennictwo dotyczące tego zagadnienia. Wyniki badań, w tym trzech dużych prób z randomizacją i grupą kontrolną jednoznacznie potwierdzają korzyść z leczenia farmakologicznego, w postaci obniżenia ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych u osób, u których ciśnienie skurczowe jest równe lub większe od 160 mm Hg. Lekami o największej skuteczności w tej grupie chorych okazały się diuretyki  i długo działające blokery kanału wapniowego. Dowody na skuteczność leczenia u pacjentów z ciśnieniem skurczowym od 140 do 159 mm Hg są mniej przekonujące i pochodzą w większości z badań obserwacyjnych, w których stwierdzano stopniowy wzrost ryzyka incydentów sercowo-naczyniowych w miarę podwyższania się skurczowego ciśnienia tętniczego.

Podsumowując, wyniki dotychczasowych badań wskazują na zasadność leczenia nadciśnienia skurczowego u osób starszych. Nacisk na rozpoczęcie terapii farmakologicznej powinien być szczególnie silny w przypadku osób z ciśnieniem skurczowym równym lub wyższym od 160 mm Hg.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2004-09-01

 

Dodaj komentarz