Rozwój badań naukowych w kardiologii a transformacja współczesnej medycyny

Salim Yusuf – Transforming the scientific, health care, and sociopolitical culture of an entire country trough clinical research: the story of GISSI. Am Heart J 2004;148:193 (dostępny pełen tekst)

W American Heart Journal w serii prac poświęconych roli programu GISSI w rozwoju badań naukowych w kardiologii, ukazał się artykuł redakcyjny pióra Salima Yusufa.

Autor podkreśla, że do lat 70-tych 20 wieku wiedza w medycynie opierała się na osobistych doświadczeniach poszczególnych lekarzy, opiniach ekspertów, obserwacjach serii przypadków leczonych w pojedynczych ośrodkach, a także na niepotwierdzonych hipotezach patofizjologicznych.

Transformację do obecnej „medycyny opartej na faktach naukowych” umożliwiły, zdaniem autora, 4 czynniki.

Pierwszym było przeprowadzenie dużych populacyjnych badań epidemiologicznych (jak np. Framingham Heart Study czy British Doctors Study), co pozwoliło na identyfikację czynników ryzyka.

Kolejnym etapem było zwalczanie tych czynników za pomocą środków farmakologicznych (np. leczenie nadciśnienia i dyslipidemii) oraz niefarmakologicznych (np. działania antytytoniowe).

Następnym kamieniem milowym był rozwój kardiochirurgii, a ostatnim – wprowadzenie dużych, wieloośrodkowych badań randomizowanych.

Za pierwsze duże badanie uważa się ISIS 1 (International Study of Infarct Survival) poświęcone roli beta-blokerów w zawale. Kolejne dwa: ISIS 2 oraz GISSI – Gruppo Italiano por lo Studio della Streptochinasi nell`Infarcto Miocardicco – (oba poświęcone trombolizie), ugruntowały rolę wieloośrodkowych programów badawczych w kardiologii.

W ten sposób badania naukowe przestały być domeną pojedyńczych ośrodków akademickich, koncentrujących się na „akademickich” zagadnieniach, a stały się sposobem szukania odpowiedzi na najbardziej ważne dla zdrowia i życia pacjentów pytania.

Opracowane na podstawie: American Heart Journal / 2004-08-07

 

Dodaj komentarz