Skuteczność odroczonej antybiotykoterapii u osób z infekcjami górnych dróg oddechowych

Alastair D. Hay – Review: delaying a prescription reduces antibiotic use in upper respiratory tract infections Evidence Based Medicine 2004;9:108
W piśmie Evidence Based Medicine zamieszono streszczenie i komentarz do wyników opublikowanego w jednym z ubiegłorocznych wydań British Journal of General Practice, systematycznego przeglądu prac poświęconego skuteczności odroczonej antybiotykoterapii u osób z infekcjami górnych dróg oddechowych.

Strategia obliczona na zmniejszenie częstości antybiotykoterapii, polegająca na wypisywaniu recept na lek przeciwbakteryjny z zaleceniem realizacji dopiero w przypadku pogorszenia/braku poprawy, zyskuje coraz większą popularność. Arroll i wsp. zidentyfikowali 5 zadowalających metodologicznie badań, w których porównywano wpływ odroczonej i „natychmiastowej” antybiotykoterapii na punkty końcowe: przyjmowanie (zużycie) antybiotyku lub wykupienie recepty na antybiotyk. Badaną grupę stanowiły osoby z ostrym kaszlem, bólem gardła, zapaleniem ucha środkowego, przeziębieniem i zapaleniem zatok.

Autorzy przeglądu ustalili, że odroczona antybiotykoterapia miała korzystny wpływ na każdy z badanych punktów końcowych. Przykładowo, obniżenie względnego prawdopodobieństwa przyjmowania antybiotyku przez pacjentów z zapaleniem ucha środkowego przydzielonych do grupy z odroczoną antybiotykoterapią wynosiło 75%.

W komentarzu, Alastair D. Hay podkreśla fakt, że odroczona antybiotykoterapia nie powinna być postępowaniem z wyboru, a jedynie kołem ratunkowym w przypadku, kiedy lekarzowi nie udaje się przekonać pacjenta do tego, że antybiotyk jest niepotrzebny, a tym samym relacje pomiędzy nimi są zagrożone. Z kolei, proponowanie odroczonej antybiotykoterapii osobie, które nie oczekuje przepisania antybiotyku, mija się zwykle z celem.

Opracowane na podstawie: Evidence Based Medicine / 2004-08-26