Śmiertelność po zawale serca – czy wszystkie inhibitory konwertazy mają podobną skuteczność?

Louise Pilote i wsp – Mortality rates in the elderly patients who take different angiotensin-converting enzyme inhibitors after myocardial infarction: a class effect? Ann Intern Med 2004;141:102
W Annals of Internal Medicine ukazała się analiza poświęcona zależności pomiędzy podawaniem inhibitorów enzymu konwertującego angiotensynę (ACE-I) a śmiertelnością po zawale serca. Wiele badań wskazuje na korzyści płynące ze stosowania ACE-I w chorobie wieńcowej oraz przy zapobieganiu powikłaniom narządowym nadciśnienia i miażdżycy. Z uwagi na przekonanie o „efekcie klasy” po zawale serca przepisywane są różne ACE-I.

Celem prezentowanego badania była ocena śmiertelności w zależności od rodzaju ACE-I stosowanego przy wypisie ze szpitala u chorych po zawale serca. Analiza możliwa była dzięki elektronicznej bazie danych obejmującej informacje o hospitalizacjach i późniejszym leczeniu wszystkich mieszkańców prowincji Quebec. Grupę badaną stanowiła populacja ponad 18 tysięcy chorych. Wybrano z nich 7512 chorych, którzy wykupili i stosowali przez rok ten sam preparat ACE-I.

W ponad dwuletniej obserwacji, w analizie wieloczynnikowej najniższą śmiertelność wykazano u chorych leczonych ramiprylem i peryndoprylem. W porównaniu do ramiprylu, chorzy leczeni enalaprylem, fosinoprylem, kaptoprylem, chinaprylem i lizinoprylem mieli śmiertelność wyższą odpowiednio o: 47%, 71%, 56%, 58% i 28%, a w grupie peryndoprylu względny współczynnik ryzyka wynosił 0.98 (Cl, 0.60-1.60) – częstość zgonów była zbliżona w grupie chorych leczonych ramiprylem i peryndoprylem. W analizie wieloczynnikowej rodzaj stosowanego ACE-I okazał się niezależnym czynnikiem ryzyka zgonu.

W opinii badaczy, pomimo ograniczeń pracy i jej obserwacyjnego, retrospektywnego charakteru, analiza sugeruje istotne znaczenie rokownicze rodzaju ACE-I stosowanego u chorych po zawale serca. Największe korzyści z leczenia odnoszą chorzy leczeni peryndoprylem i ramiprylem. Zdaniem autorów należy zweryfikować opinię o „efekcie klasy”, a potwierdzeniem ich obserwacji powinny być dodatkowe analizy i badania prospektywne, porównujące skuteczność poszczególnych ACE-I.

Opracowane na podstawie: Annals of Internal Medicine / 2004-07-20