Częstość występowania hiperkalemii po opublikowaniu wyników badań potwierdzających skuteczność spironolaktonu w niewydolności serca

David N. Juurlink i wsp – Rates of hyperkalemia after publication of the randomized aldactone evaluation study N Engl J Med 2004;351:543
W znanym badaniu RALES (Randomized Aldactone Evaluation Study) wykazano skuteczność spironolaktonu u pacjentów z ciężką niewydolnością serca. Stosowanie diuretyków oszczędzających potas łącznie z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACEI), również zalecanymi w niewydolności serca, rodzi obawy o wystąpienie groźnej dla życia hiperkalemii.

Autorzy z Kanady przeprowadzili badanie populacyjne, którego celem była ocena trendów w częstości przepisywania recept na spironolakton oraz hospitalizacji z powodu hiperkalemii przed i po opublikowaniu wyników badania RALES. Analizą objęto dane z lat 1994-2001, dotyczące ponad 1.3 miliona mieszkańców prowincji Ontario w wieku co najmniej 66 lat.

W 1994 roku na 1000 osób z niewydolnością serca leczonych ACEI, 34 otrzymywały recepty na spironolakton. Bezpośrednio po opublikowaniu wyników RALES liczba recept na spironolakton wzrosła i pod koniec 2001 roku osiągnęła wartość 149/1000 osób (p < 0.001). W tym samym okresie wzrosła liczba hospitalizacji i śmiertelność z powodu hiperkalemii: odpowiednio z 2.4/1000 i 0.3/1000 pacjentów w 1994 roku do 11.0/1000 i 2.0/1000 pacjentów w 2001 roku.

W porównaniu z wartościami oczekiwanymi dla populacji starszych pacjentów z niewydolnością serca leczonych ACEI w prowincji Ontario, w 2001 roku odnotowano 560 dodatkowych hospitalizacji i 75 dodatkowych zgonów wewnątrzszpitalnych związanych z hiperkalemią.

Zdaniem autorów, przypadków jatrogennej hiperkalemii można uniknąć bez konieczności rezygnacji ze stosowania spironolaktonu u osób ze wskazaniami do tego leku. Autorzy postulują dokładną ocenę ryzyka hiperkalemii przy wdrażaniu terapii oraz dokładne monitorowanie funkcji nerek i poziomu potasu podczas leczenia.

Opracowane na podstawie: NEJM / 2004-08-05

 

Dodaj komentarz