Badania przesiewowe otyłości u dzieci

J. Douglas Willms – Early childhood obesity: a call for early surveillance and preventive measures CMAJ 2004;171:243
Artykuł J. Douglasa Willmsa zamieszczony w sierpniowym wydaniu Canadian Medical Association Journal jest komentarzem do oryginalnej pracy dotyczącej częstości występowania otyłości u dzieci w wieku 3.5-5.5 lat, zamieszkujących dwie prowincje Kanady.

Wyniki tego badania wskazują, że aż 8% dzieci w podanym wieku ma otyłość, a kolejne 17% nadwagę. W komentarzu Willms przekonuje, że wczesne badania przesiewowe otyłości u dzieci nie muszą wiązać się ze znaczącymi wydatkami, jeśli stanowią uzupełnienie już prowadzonych, ogólnokrajowych programów profilaktyki, na przykład immunizacji.

Nierozwiązaną dotychczas kwestią jest wybór metody skriningu otyłości. Ocena indeksu masy ciała (BMI) jest niemiarodajna u dzieci, szczególnie niskich lub wysokich. Lepszym wykładnikiem zawartości tkanki tłuszczowej u małych dzieci wydaje się być stosunek masy ciała do sześcianu wzrostu w metrach.

Kolejnym problemem jest wciąż niepełna wiedza na temat czynników ryzyka związanych z otyłością we wczesnym dzieciństwie. Ustalono, że czynnikami zwiększającymi ryzyko otyłości u dziecka jest otyłość rodziców i palenie papierosów przez matkę w trakcie ciąży. Wiadomo również, że większa masa urodzeniowa oznacza większe ryzyko otyłości w okresie dorastania.

Związek pomiędzy otyłością u dzieci szkolnych a ryzykiem licznych chorób w wieku dorosłym, w tym układu krążenia i metabolicznych, nie budzi wątpliwości. W świetle dostępnych danych, badania przesiewowe otyłości powinny rozpoczynać się bezpośrednio po urodzeniu i być powtarzane po 6 i 12 miesiącach. Poglądy te mogą ulec zmianie po opublikowaniu wyników prowadzonych obecnie badań epidemiologicznych.

Opracowane na podstawie: Canadian Medical Associaton Journal / 2004-08-03