W poszukiwaniu Świętego Graala: biomarkery a przewidywanie ryzyka wieńcowego

Susana Sans – In search of the grail: the never-ending story of biomarkers for coronary risk prediction Eur Heart J 2004;25:1271
Liczne badania in vitro i in vivo oraz obserwacje epidemiologiczne wskazują, że leukocyty mogą wpływać na stabilność blaszki miażdżycowej w ostrym zespole wieńcowym, a liczba krwinek białych jest czynnikiem prognostycznym wystąpienia epizodów wieńcowych u chorych z rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca.

Z opublikowanej w European Heart Journal meta-analizy wynika, że całkowita liczba krwinek białych, jak również granulocytów i krwinek obojętnochłonnych ma związek z incydentami wieńcowymi.

W komentarzu do cytowanej pracy Sans zauważa, że przedstawione wyniki nie są niespodzianką, zastanawia się natomiast na ile przytoczone dane będą przydatne w praktyce klinicznej. Cytuje przy tej okazji Cochrane – „przed wykonaniem testu zdecyduj co zrobisz jeżeli jego wynik będzie (a) dodatni, (b) ujemny. Jeżeli zrobisz to samo – nie wykonuj testu.”

Spośród wielu zidentyfikowanych w ostatniej dekadzie markerów zapalnych, w odniesieniu do trzech (leukocyty, białko CRP, fibrynogen) są długoterminowe badania potwierdzające związek ich stężenia z rokowaniem. Który z nich jest, zdaniem autorki, najlepszy? Ze względu na niespecyficzność, nie jest nim liczba neutrofili czy leukocytów. Wzrost ich poziomów może oznaczać rozwój systemowego zapalenia, które nie jest jednoznaczne z występowaniem miażdżycy. I odwrotnie, rozsądny lekarz nie może wykluczyć choroby wieńcowej u osoby z „prawidłową” liczbą krwinek obojętnochłonnych. Co więcej zaprezentowana meta-analiza nie daje odpowiedzi na ważne pytanie: czy na podstawie liczby krwinek białych można przewidzieć ryzyko wystąpienia incydentu wieńcowego bądź zidentyfikować osoby wysokiego ryzyka.

Zdaniem Sans ostatnie stanowisko AHA/CDC w sprawie wykorzystania biomarkerów zapalnych jest racjonalne. Liczne nowe biomarkery wymagają obszernych badań epidemiologicznych, dla zrozumienia ich znaczenia patofizjologicznego oraz potwierdzenia przydatności klinicznej.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / 2004-08-01

Dodaj komentarz