Trendy w zapadalności i rokowaniu w niewydolności serca

Veronique L. Roger i wsp – Trends in heart failure incidence and survival in a community-based population JAMA 2004;292:344
W Journal of the American Medical Association opublikowano wyniki kohortowego badania będącego częścią Rochester Epidemiology Project przeprowadzonego w Olmsted County, oceniającego długotrwałe tendencje w występowaniu niewydolności serca i związanej z nią przeżywalności. Jak podkreślają autorzy rozpoznanie niewydolności serca oparto na kryteriach Framingham i kryteriach klinicznych, a obserwacja obejmuje dużą, otwartą kohortę badanych, w tym również chorych ambulatoryjnych.

W latach 1979 – 2000 wśród mieszkańców Olmsted County rozpoznano 4537 przypadków niewydolności serca (57% stanowiły kobiety, średni wiek 74 lata). Zapadalność na HF była wyższa wśród mężczyzn (378/100 000 osób dla mężczyzn; 289/100 000 osób dla kobiet) i u obydwu płci nie zmieniała się w czasie. Chociaż zastosowanie kryteriów klinicznych zwiększyło o 14% liczbę rozpoznań niewydolności serca w stosunku do oszacowanej na podstawie kryteriów Framingham, to jednak długotrwałe trendy w zapadalności i przeżywalności były podobne, niezależnie od użytych kryteriów.

Skorygowana pod względem wieku pięcioletnia śmiertelność po rozpoznaniu HF zmalała z 52% w latach 1979-84 do 43% w latach 1996-2000 (p<0.01). Wskaźniki przeżywalności były gorsze u mężczyzn niż u kobiet (ryzyko względne 1.33). Z kolei korzystny trend poprawy przeżywalności obserwowano właśnie u mężczyzn i osób młodszych, a w mniejszym stopniu u kobiet i osób starszych.

Jak podkreślają badacze z Rochester, rezultaty obserwacji epidemiologicznej z Olmsted County wykazują, iż zapadalność na niewydolność serca nie ma tendencji spadkowej. Biorąc pod uwagę starzenie się społeczeństwa oraz mniejszą niż w innych grupach wiekowych poprawę rokowania u osób w podeszłym wieku, obciążenia społeczne związane z niewydolnością serca będą się zwiększać.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2004-07-21

Dodaj komentarz