Zaburzenia fazy snu REM u pacjentów z depresją

Eric Nofzinger i wsp – Increased activation of anterior paralimbic and executive cortex from waking to rapid eye movement sleep in depression Arch Gen Psychiatry 2004;61:695
W ostatnim numerze Archives of General Psychiatry Eric Nofzinger z zespołem badaczy opublikowali wyniki oceny aktywacji struktur ośrodkowego układu nerwowego w czasie snu REM u pacjentów z depresją. Liczne badania wskazują na zaburzenie fazy snu REM w depresji, natomiast skuteczne leczenie przeciwdepresyjne powoduje hamowanie snu REM.

Ostatnie badania techniką rezonansu magnetycznego pokazały, że sen REM aktywuje jądra ciała migdałowatego i przednią część zakrętu obręczy zaliczane odpowiednio do kory limbicznej i paralimbicznej, bez aktywacji kory przedczołowej. Ponieważ pacjenci z depresją mają zwiększoną ilość snu REM w porównaniu z osobami zdrowymi, autorzy założyli, że wzrost aktywności w korze limbicznej i paralimbicznej może być istotny dla oceny neurobiologii depresji. W celu potwierdzenia tej hipotezy autorzy przebadali przy pomocy PET 28 pacjentów z depresją i 14 osób zdrowych, zarówno w stanie czuwania jak i w czasie snu REM. Okazało się, że pacjenci z depresją mieli aktywowany większy obszar kory paralimbicznej. Stwierdzono u nich również zwiększoną aktywność obustronnie grzbietowo-bocznej kory przedczołowej, lewostronnej kory przedruchowej, lewej okolicy ciemieniowej i tworu siatkowatego w śródmózgowiu.

Zdaniem autorów, badanie potwierdziło, że zaburzenia aktywności struktur kory limbicznej i paralimbicznej nasilone w czasie snu REM są charakterystyczne dla depresji. Zaburzona funkcja tych struktur związana jest prawdopodobnie z neurofizjologicznymi mechanizmami zaburzeń poznawczych i emocjonalnych w depresji.

Opracowane na podstawie: Archives of General Psychiatry / 2004-07-19

Dodaj komentarz