Ocena funkcji poznawczych u pacjentów z depresją w wieku podeszłym

Meryl Butters i wsp. – The nature and determinants of neuropsychological functioning in late-life depression Arch Gen Psychiatry 2004;61:587
Wraz ze starzeniem się populacji narasta problem depresji w wieku podeszłym. Występowanie depresji po 60 roku życia wiąże się ze zwiększoną śmiertelnością całkowitą i ryzykiem zapadalności na różne choroby. Istotnym czynnikiem upośledzającym funkcjonowanie są także zaburzenia poznawcze, które utrzymują się nawet po skutecznym leczeniu epizodu depresji. Wykazano ponadto zwiększone ryzyko rozwoju postępującego otępienia w okresie 2-4 lat po epizodzie depresji.

W Archives of General Psychiatry Meryl Butters wraz z zespołem z Pittsburga, zaprezentowała wyniki oceny funkcji neurofizjologicznych u pacjentów z depresją po 60 roku życia. Autorzy włączyli do badania 100 pacjentów, u których stwierdzono epizod dużej depresji w przebiegu zaburzenia depresyjnego nawracającego. Do badań nie kwalifikowano pacjentów z objawami któregokolwiek z zespołów otępiennych. Grupę kontrolną stanowiło 40 osób z negatywnym wywiadem psychiatrycznym.

U badanych zastosowano zestaw testów neurofizjologicznych, nasilenie depresji oceniano za pomocą skali depresji Hamiltona. Badacze wykazali dużo gorsze funkcjonowanie poznawcze u pacjentów z depresją, wiążące się ze znacznym zwolnieniem procesu przetwarzania informacji i z zaburzeniami orientacji wzrokowo-przestrzennej.

Zdaniem autorów, badanie potwierdza koncepcję dysfunkcji okolic czołowych i przedniego prążkowia OUN w depresji wieku podeszłego. Przyszłe badania powinny koncentrować się na związkach upośledzenia funkcji poznawczych w depresji z późniejszym rozwojem otępienia oraz nad możliwościami hamowania tego procesu.

Opracowane na podstawie: Archives of General Psychiatry / 2004-07-19

Dodaj komentarz