Stres pourazowy ma niekorzystny wpływ na ogólny stan zdrowia

Susan M. Frayne i wsp – Burden of medical illness in women with depression and posttraumatic stress disorder Arch Intern Med 2004;164:1306
W Archives of Internal Medicine opublikowano wyniki badania nad zależnością pomiędzy depresją i stresem pourazowym (posttraumatic stress disorder – PTSD) a dobrostanem fizycznym.

Niekorzystny wpływ dużej depresji na ogólny stan zdrowia został dobrze udokumentowany, słabiej poznano natomiast następstwa stresu pourazowego. Problem PTSD zyskuje na znaczeniu w świetle zagrożenia terroryzmem, coraz częstszych doniesień o przemocy w rodzinie czy molestowaniu w pracy. Ocenia się, że stres pourazowy dotyczy 12% pacjentów zgłaszających się do lekarzy pierwszego kontaktu.

Celem autorów z USA było porównanie liczby objawów fizykalnych oraz ogólnego („fizycznego”) stanu zdrowia u kobiet z PTSD, z „czystą” depresją bez PTSD oraz bez tych nieprawidłowości. Grupę badaną stanowiło 30865 kobiet pracujących w administracji wojskowej. Źródłem danych były kwestionariusze wypełniane przez uczestniczki. Stan zdrowia „fizycznego” oceniano przy użyciu zmodyfikowanego formularza SF-36.

W porównaniu z kobietami z depresją bez PTSD (n = 7580) lub bez żadnej z tych nieprawidłowości (n = 18937), kobiety z PTSD (n = 4348) zgłaszały większą liczbę objawów, a ich stan zdrowia był gorszy, co wyrażało się między innymi ograniczeniami w wypełnianiu dotychczasowych ról z powodu problemów fizykalnych i niską punktacją w skalach energii/witalności formularza SF-36. Po stratyfikacji w zależności od wieku, łączna punktacja w skali „fizycznego” stanu zdrowia była znamiennie niższa u kobiet z PTSD, w porównaniu z kobietami z „czystą” depresją lub bez żadnej z tych nieprawidłowości (p < 0.001).

Zdaniem autorów, stres pourazowy ma bardziej niekorzystny wpływ na ogólny stan zdrowia niż sama duża depresja. Postulują oni prowadzenie w opiece podstawowej badań przesiewowych w kierunku PTSD, zwłaszcza wśród pacjentów z objawami depresji.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2004-06-28