Miopatia związana z leczeniem statynami – artykuł przeglądowy

Shelina M. Jamal i wsp – Rhabdomyolysis associated with hydroxymethyloglutaryl-coenzyme A reductase inhibitors Am Heart J 2004;147:956
W American Heart Journal ukazał się artykuł przeglądowy z cyklu „Curriculum in Cardiology” poświęcony miopatiom związanym ze stosowaniem statyn i implikacjom wycofania z lecznictwa ceriwastatyny. W artykule opisano epidemiologię, farmakologię i hipotetyczne mechanizmy leżące u podłoża miopatii po statynach.

Wyniki pierwszych badań klinicznych wskazywały na to, że profil bezpieczeństwa inhibitorów hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A (HMG-CoA) drugiej generacji (atorwastatyny, ceriwastatyny i fluwastatyny) jest porównywalny do profilu bezpieczeństwa ich poprzedników (lowastatyny, prawastatyny i simwastatyny). Dopiero analiza działań niepożądanych zgłaszanych do Food and Drug Administration wykazała, że częstość uszkodzenia mięśni, w tym niekiedy śmiertelnej martwicy rozpływnej (rabdomiolizy) po ceriwastatynie jest nawet 10-krotnie częstsza niż po innych lekach z tej grupy.

Wcześniej z ceriwastatyną wiązano duże nadzieje. Była najsilniej działającą statyną i, w przeciwieństwie do pozostałych leków z tej grupy, jej metabolizm zachodził częściowo bez udziału cytochromu P450, co zmniejszało ryzyko interakcji.

Wśród przyczyn miopatii po statynach wymienia się wtórny niedobór pośrednich metabolitów powstających w trakcie syntezy cholesterolu w miocytach, indukcję apoptozy i zaburzenia przewodnictwa w kanałach chlorkowych wewnątrz miocytów. Do czynników ryzyka miopatii po statynach należy jednoczesne stosowanie fibratów oraz obecność stanów predysponujących do rabdomiolizy, takich jak wiek, zakażenia i niektóre choroby metaboliczne.

Jak dotąd nie ma metod, które ułatwiałyby identyfikację osób bez znanych czynników ryzyka, u których można oczekiwać uszkodzenia mięśni po statynach. U wszystkich chorych, u których planowane jest podawanie leków z tej grupy należy wyjściowo oznaczyć poziom kinazy kreatynowej i uprzedzić ich o możliwych działaniach niepożądanych. Osłabienie lub bóle mięśniowe, zwłaszcza z objawami złego ogólnego samopoczucia i ciemną barwą moczu powinny skłonić chorego do zgłoszenia się do lekarza. Wzrost poziomu CK >10x powyżej normy stanowi wskazanie do przerwania podawania statyn. Poziom w zakresie 3-10x wymaga bacznej obserwacji ewentualnych objawów i regularnego oznaczania CK.

Opracowane na podstawie: American Heart Journal / 2004-06-06

 

Dodaj komentarz