Choroba wieńcowa u kobiet: prawda i mity

Carl J. Pepine – Ischemic heart disease in women: facts and wishful thinking J Am Coll Cardiol 2004;43:1727
W Journal of the American College of Cardiology opublikowano wykład Carla Pepine, przedstawiony na kongresie Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego w marcu bieżącego roku.

Autor wystąpienia omówił obecny stan wiedzy na temat rozpowszechnienia choroby wieńcowej u kobiet, trudności w jej rozpoznaniu oraz problemy, związane z jej leczeniem.

Choroba wieńcowa jest obecnie najczęstszą przyczyną zgonów kobiet w USA. Co istotne, obserwuje się stały wzrost jej częstości, jedynie częściowo uzasadniony starzeniem się społeczeństwa amerykańskiego. Wiele wskazuje na to, że spowodowany jest on także coraz częstszym występowaniem u kobiet otyłości oraz zaburzeń metabolicznych.

Powszechnie uważa się, iż objawy kliniczne pojawiają się u kobiet w późniejszym wieku, niż u mężczyzn. Autor zwraca uwagę jednak, że dolegliwości wieńcowe u kobiet są często niecharakterystyczne, a wyniki przeprowadzanych u nich badań prowokacyjnych trudne do interpretacji. Znaczna część kobiet z objawami choroby charakteryzuje się prawidłowym obrazem koronarograficznym, jednakże, jak ostatnio wykazano w badaniu WISE (Women`s Ischemia Syndrome Evaluation), w wewnątrznaczyniowym badaniu ultrasonograficznym można uwidocznić zmiany miażdżycowe u ponad 80 % kobiet z koronarografią, pokazującą „prawidłowe” tętnice wieńcowe.

Co ważne, w tym samym badaniu, w 4-letniej obserwacji podgrupy kobiet z wyjściowymi zwężeniami tętnic wieńcowych nie przekraczającymi 50%, odsetek liczonych łącznie zawałów i zgonów sięgnął 9.4% (aż 2.7% rocznie). Zaprzecza to powszechnemu poglądowi, że „nieistotne zmiany w naczyniach wieńcowych oznaczają łagodną postać choroby wieńcowej.”

Kobiety obciążone są znacznie gorszym rokowaniem w chorobie wieńcowej, niż mężczyźni – roczna śmiertelność wśród kobiet po zawale jest blisko dwukrotnie wyższa, niż wśród mężczyzn. Problemem jest również wybór optymalnej terapii. Jak dotychczas nie przeprowadzono wiarygodnych badań nad skutecznością pomostowania aortalno-wieńcowego (CABG) w leczeniu kobiet. W grupie ponad 2600 osób ze stabilną chorobą wieńcową, włączonych do 7 randomizowanych badań porównujących leczenie zachowawcze z CABG, było zaledwie 85 kobiet. Jednocześnie wiadomo, że śmiertelność okołooperacyjna jest u kobiet dwukrotnie wyższa niż u mężczyzn.

Jak pisze Pepine „kobiety muszą usłyszeć wypowiedziane głośno i jednoznacznie słowa: choroba wieńcowa nie dotyczy tylko mężczyzn. Wy także jesteście zagrożone”.

Opracowane na podstawie: Journal of the American College of Cardiology / 2004-05-19

Dodaj komentarz