Depresja i białko C-reaktywne

Daniel Ford i wsp – Depression and C-Reactive protein in US adults Arch Intern Med 2004;164:1010
Proces zapalny ma prawdopodobnie podstawowe znaczenie w procesie powstawania blaszki miażdżycowej. Ostatnie badania wskazują na białko C-reaktywne jako marker procesów zapalnych toczących się w organizmie, a metaanaliza 14 prospektywnych badań wykazała, że wyższe stężenia białka C-reaktywnego wiążą się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju choroby wieńcowej.

Jednym z czynników zwiększonego ryzyka choroby wieńcowej jest również depresja. W Archive of Internal Medicine Daniel Ford ze współpracownikami opublikowali wyniki badań własnych przeprowadzonych w populacji USA, dotyczących związku pomiędzy wzrostem stężenia białka C-reaktywnego a depresją. W badaniu wzięły udział 8873 osoby w wieku 18-39 lat. Dokonano u nich pomiarów stężenia białka C-reaktywnego w surowicy. Częstość występowania depresji i innych schorzeń oceniano za pomocą kwestionariusza.

Stwierdzona częstość występowania depresji w ciągu życia wynosiła średnio 8,7%. Występowanie depresji w wywiadzie istotnie korelowało ze zwiększonym stężeniem białka C-reaktywnego (iloraz szans depresji u chorych z podwyższonym poziomem CRP wyniósł 1.64; 95% przedział ufności 1.20-2.24). Zależność ta była dużo silniejsza wśród mężczyzn niż wśród kobiet (iloraz szans odpowiednio: 2.61 i 0.97).

Zdaniem autorów uzyskane wyniki wskazują na silny związek pomiędzy stężeniem białka C-reaktywnego, a ryzykiem wystąpienia depresji u mężczyzn i mogą pomóc w wyjaśnieniu zwiększonego ryzyka rozwoju choroby wieńcowej u osób z depresją.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2004-05-10