Leki hipotensyjne a cukrzyca

George L. Bakris, James R. Sowers – When does new onset diabetes resulting from antihypertensive therapy increase cardiovascular risk Hypertension 2004;43:941
W Hypertension opublikowano wyniki pracy Verdecchii i wsp., poświęconej ryzyku wystąpienia cukrzycy u osób leczonych z powodu nadciśnienia. Autorzy badania przedstawili dwa istotne wnioski: po pierwsze stosowanie diuretyków w terapii nadciśnienia tętniczego zwiększa ryzyko wystąpienia cukrzycy; po drugie cukrzyca rozwijająca się w trakcie podawania diuretyków zwiększa zagrożenie chorobami układu sercowo-naczyniowego w podobny sposób, jak cukrzyca rozpoznana przed rozpoczęciem leczenia hipotensyjnego, przy czym chorzy z obu grup są znacznie bardziej zagrożeni powikłaniami sercowo-naczyniowymi, niż osoby z nadciśnieniem tętniczym, bez zaburzeń gospodarki węglowodanowej.

W trwającej do 16 lat (mediana 6 lat) obserwacji blisko 800 chorych z uprzednio nieleczonym nadciśnieniem, częstość incydentów sercowych wynosiła u osób z wyjściowo rozpoznaną cukrzycą: 4,7/100 osobo-lat, z cukrzycą, która rozwinęła się podczas leczenia hipotensyjnego: 3,9/100 osobo-lat vs 0,97/100 osobo-lat u osób bez cukrzycy (p=0.0001).

G. Bakris i J. Sowers, komentując opublikowane wyniki podkreślają, że potwierdzają one rezultaty poprzednich badań, pokazujących niekorzystny wpływ niektórych klas leków hipotensyjnych na metabolizm węglowodanów. Przytaczają m.in. wyniki badań CAPP (Captopril Prevention Project) oraz INSIGHT (Intervention as a Goal in Hypertension Treatment Study), według których u chorych otrzymujących diuretyki lub beta-blokery cukrzyca pojawiała się istotnie częściej, niż u chorych leczonych inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę (ACEI) lub antagonistami wapnia. Także w badaniu ALLHAT (Antihypertensive and Lipid Lowering Treatment to Prevent Heart Atack Trial) użycie chlortalidonu wiązało się ze znacząco większą częstością nowych zachorowań na cukrzycę, niż podawanie ACEI lub antagonisty wapnia.

Zwiększone ryzyko związane z rozwojem cukrzycy podczas leczenia hipotensyjnego ujawnia się w postaci incydentów sercowo-naczyniowych po co najmniej 6 latach, a więc okresie dłuższym niż czas trwania większości prób klinicznych. W związku z tym Bakris i Sowers uważają, że należy zachować dużą ostrożność przy podejmowaniu decyzji o leczeniu diuretykami chorych z nadciśnieniem tętniczym, w szczególności ze współistniejącymi innymi czynnikami ryzyka wystąpienia cukrzycy, jak upośledzona tolerancja glukozy oraz znaczna otyłość.

Opracowane na podstawie: Hypertension / 2004-05-18