(Nie)skuteczność niefarmakologicznego leczenia nadciśnienia tętniczego w praktyce

Paul Little i wsp – Randomised controlled factorial trial of dietary advice for patients with a single high blood pressure reading in primary care BMJ 2004;328:1054
Obecnie uważa się, że pojedynczy, nieprawidłowy wynik pomiaru ciśnienia tętniczego u osób bez chorób towarzyszących nie upoważnia do natychmiastowego rozpoczęcia leczenia farmakologicznego. Osoby takie powinny być zachęcane przez lekarza do zmiany stylu życia na „prozdrowotny” oraz do regularnej kontroli ciśnienia krwi przez okres od kilku tygodni do kilku miesięcy.

Leczenie farmakologiczne wskazane jest u tych chorych, u których zaprzestanie palenia, zmniejszenie ilości soli w pożywieniu oraz regularny wysiłek fizyczny nie doprowadziły do normalizacji ciśnienia.

W British Medical Journal ukazała się praca Little i wsp., poświęcona skuteczności działania hipotensyjnego wybranych interwencji niefarmakologicznych. W badaniu wzięło udział blisko 300 osób ze stwierdzonym po raz pierwszy w życiu skurczowym ciśnieniem krwi ponad 160 mm Hg, lub rozkurczowym powyżej 90 mm Hg.

Chorzy w sposób randomizowany zakwalifikowani zostali do jednej z grup, określonych przez trzy czynniki: edukację na temat stylu życia (broszura informacyjna Brytyjskiego Towarzystwa Nadciśnieniowego), dietę niskosodową (wręczane chorym preparaty soli z dużą zawartością potasu) oraz poradę dietetyczną (ulotki z wykazem zalecanych warzyw i owoców oraz niewskazanych produktów zawierających dużo tłuszczu); czas obserwacji wynosił sześć miesięcy.

Żadna z trzech metod nie wpłynęła istotnie na wartości ciśnienia tętniczego u badanych osób. U chorych, którzy stosowali sól niskosodową i stosowali dietę niskotłuszczową, z dużą ilością warzyw i owoców, odnotowano natomiast spadek wagi ciała o ponad 1 kg (p=0,02). Autorzy badania przyznają, że omawiane metody nie okazały się skuteczne w samodzielnej terapii nadciśnienia, mogą być jednak przydatne jako uzupełnienie leczenia farmakologicznego.

Opracowane na podstawie: BMJ / 2004-05-01