Psychospołeczne niedostosowanie przed, w trakcie i po epizodzie dużej depresji

Johan Ormel i wsp – Psychosocial disability before, during and after a major depressive episode Arch Gen Psychiatry 2004;61:387
W kolejnym numerze „Archives of General Psychiatry” Johan Ormel z Holandii wraz ze współpracownikami prezentuje badanie oceniające pogorszenie funkcjonowania psychospołecznego pacjentów chorujących na depresję. Założeniem pracy było sprawdzenie, czy i w jakim stopniu psychospołeczne niedostosowanie jest kontynuacją cech przedchorobowych (trait effect), a w jakim zależy od utrzymywania się resztkowych objawów depresyjnych (state efect) lub też jest efektem przeżytej depresji, swoistym nabytym piętnem, defektem pozostającym pomimo ustąpienia objawów depresyjnych (scar effect).

W tym celu, trzykrotnie w latach 1996, 1997 i 1999, określano stan zdrowia psychicznego u 4796 osób, kładąc nacisk na wykrycie i ocenę zaburzeń depresyjnych. Dużą depresję rozpoznano u 409 osób, z których 334 (81.7% ) w trzecim badaniu było w stanie remisji.

W porównaniu z osobami zdrowymi, osoby z depresją gorzej funkcjonowały społecznie na długo przed pierwszym epizodem choroby. W trakcie depresji niesprawność narastała a w okresie remisji zmniejszała się do poprzedniego poziomu, z wyjątkiem pacjentów, u których nawroty miały poważny stopień natężenia.

Zdaniem autorów upośledzenie funkcjonowania psychospołecznego po przebytm epizodzie depresji jest najczęściej kontynuacją zaburzeń występujących już przed epizodem. Nie należy więc mówić o piętnie depresji negatywnie zmieniającym psychospołeczne funkcjonowanie pacjentów w okresie remisji. Swoisty, wynikający z choroby defekt (scar effect), może natomiast występować jako następstwo częstych nawracających epizodów o znacznym nasileniu objawów depresyjnych.

Opracowane na podstawie: Archives of General Psychiatry / 2004-04-10