Charakterystyka składu blaszki miażdżycowej jako czynik rokowniczy

Samuel A. Wickline – Plaque characterization: surrogate markers or the real thing? J Am Coll Cardiol 2004;43:1185
W komentarzu redakcyjnym na łamach Journal of American College of Cardiology Samuel A. Wickline przypomina, że do ponad 50% zawałów serca dochodzi w sposób niespodziewany, bez uprzednich objawów choroby wieńcowej. Autor stawia pytanie: czy potrafimy ocenić indywidualne ryzyko ostrego incydentu wieńcowego w konkretnym przedziale czasu? Zwraca przy tym uwagę, że znaczenie klasycznych czynników ryzyka choroby wieńcowej zostało określone w wymiarze populacyjnym i trudno na ich podstawie dokładnie oceniać indywidualne ryzyko zawału u poszczególnych chorych.

Zdaniem Wickline`a istnieje konieczność zdefiniowania nowych czynników ryzyka (związanych z charakterystyką blaszek miażdżycowych) odnoszących się do indywidualnych pacjentów, a nie do statystycznych populacji. Autor powołuje się przy tej okazji na badanie Honda i wsp., którzy testowali przydatność ultrasonograficznego obrazu tętnic szyjnych, jako markera zwiastującego ostry zespół wieńcowy. Wskaźnik jakościowej ultrasonograficznej charakterystyki blaszki miażdżycowej wykorzystywany przez autorów (tzw. integrated backscatter, IB) pozwala na identyfikowanie w ścianie tętnicy różnych składników: tłuszczu, kolagenu czy wapnia (różne wartości IB).

Płynące z badania Honda i wsp. wnioski są następujące: 1) w porównaniu do pacjentów bez ACS, u chorych z ostrym incydentem wieńcowym (ACS) przeważa niski IB (t.j. ich blaszki zawierają więcej tłuszczu); 2) obecność w tętnicy szyjnej blaszek o niskim IB predysponuje do bardziej złożonych zmian miażdżycowych w tętnicach wieńcowych (ocenianych koronarograficznie) oraz częstszych incydentów wieńcowych; 3) niski IB niezależnie zapowiadał gorszy przebieg choroby wieńcowej. Zdaniem Wickline`a, nieinwazyjne metody mogą być użyte nie tylko do oceny ryzyka wieńcowego, ale również do długofalowej oceny terapii stabilizującej blaszki (mającej na celu przekształcenie jej ze stadium ranliwego, tłuszczowego do bardziej stabilnego – włóknistego).

Opracowane na podstawie: Journal of the American College of Cardiology / 2004-04-07