Obciążenia wynikające z dziedziczenia w chorobach mózgu

George R. Uhl, Robert W. Grow – The burden of complex genetics in brain disorders. Arch Gen Psychiatry 2004;61:223
Wraz ze zwiększaniem się możliwości określania indywidualnej, genetycznej podatności na choroby, celowe wydają się działania wcześnie określające stopień osobniczej podatności na wystąpienie szeregu chorób neuropsychiatrycznych.

Tak twierdzą autorzy artykułu zmieszczonego w marcowym numerze „Archives of General Psychiatry” w dziale „Perspektywy”, kreśląc obraz wczesnej prewencji, diagnostyki i terapii, dla której punktem wyjścia ma być możliwość, opartego na testach genetycznych, prognozowania zdrowotnych zagrożeń i stopnia ich biologicznego zdeterminowania.

Wprawdzie większość chorób centralnego układu nerwowego tylko w nieznacznym stopniu dziedziczy się według zasad Mendla, a ich wystąpienie wynika z ekspresji wielu genów w interakcji z niesprzyjającymi warunkami środowiskowymi, to jednak ich zależność od czynników wrodzonych można obecnie określić ze znaczną dokładnością.

Dla schizofrenii stopień dziedziczenia (heritability) wynosi 0.45 do 0.85, dla zaburzeń lękowych 0.3, dla zaburzeń depresyjnych 0.24 do 0.58 a dla choroby Alzheimera 0.2 do 0.75. Podobne współczynniki określono też dla: uzależnień, udarów, choroby Parkinsona, choroby Huntingtona, stwardnienia rozsianego, bólów głowy i migreny oraz napadów drgawkowych.

W nieodległej przyszłości ocena genotypu umożliwi także celowany dobór leków. Wprawdzie masowe badania genetyczne nie są tanie, ale w ogólnym bilansie, możliwa dzięki nim większa skuteczność leczenia doprowadzi do zmniejszenia kosztów. Oszczędności mogą być znaczne bowiem w USA roczny koszt leczenia chorób układu nerwowego szacowany jest na 1.2 biliona dolarów, z czego 475 miliardów można przypisać genetycznej podatności na te choroby.

Opracowane na podstawie: Archives of General Psychiatry / 2004-03-14

Dodaj komentarz