Białko C-reaktywne w ocenie ryzyka wieńcowego opartego na skali Framingham

Wolfgang Koenig i wsp – C-reactive protein modulates risk prediction based on the Framingham score Circulation 2004;109:1349
W Circulation ukazał się artykuł analizujący udział oznaczeń poziomów białka C-reaktywnego (CRP) w poprawie dokładności oceny zagrożenia chorych za pomocą punktacji ryzyka Framingham (Framingham Risk Score – FRS).

Pomimo długoletniego stosowania FRS, wciąż zwraca się uwagę na jej ograniczenia i brak możliwości optymalnej klasyfikacji stopnia zagrożenia chorych bez klasycznych czynników ryzyka. Badania z wykorzystaniem CRP potwierdziły jego przydatność w ocenie ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych u kobiet (Women`s Health Study), u których oznaczenia CRP pozwalają na bardziej precyzyjne (od pomiarów LDL) określenie ryzyka i skuteczności terapii statynami.

Celem pracy opublikowanej w Circulation było określenie przydatności CRP do oceny ryzyka wieńcowego u mężczyzn wyjściowo bez choroby wieńcowej. Analizą objęto 3435 mężczyzn rasy białej, w wieku od 45 do 74 lat, u których w latach 1984-1985, 1989-1990 oraz 1994-1995 oceniono FRS.

W trakcie 6-letniej obserwacji odnotowano 191 incydentów sercowo-naczyniowych, występujących częściej u mężczyzn: starszych, z wyższym wskaźnikiem cholesterolu całkowitego do cholesterolu HDL, wyższym skurczowym ciśnieniem krwi, podwyższonym poziomem CRP, palących papierosy.

W analizie wieloczynnikowej potwierdzono niezależne od FRS, istotne znaczenie rokownicze poziomu CRP (p=0.0002). Najistotniejszą wartość rokowniczą CRP wykazano w grupach pośredniego ryzyka w ocenie FRS.

Uzupełnienie oceny FRS pomiarami CRP poprawia wartość rokowniczą skali (ogranicza tendencję do zawyżania stopnia zagrożenia). Zdaniem autorów pracy, potwierdzenie opisanych wyników w innych populacjach stanowić będzie mocny argument za włączeniem oznaczeń CRP do rutynowej oceny ryzyka naczyniowo-sercowego, zwłaszcza w grupach o pośrednim ryzyku.

Opracowane na podstawie: Circulation / 2004-03-23