Czas trwania cukrzycy a ryzyko zgonu wieńcowego

C.S. Fox i wsp – The significant effect of diabetes duration on coronary heart disease mortality Diabetes Care 2004;27:704
Wiadomo, iż cukrzyca 2-, 3-krotnie zwiększa ryzyko sercowo-naczyniowe. Sugerowano, iż istotne znaczenie prognostyczne ma czas jej trwania, jednak poprzednie badania oceniające ten problem nie zakończyły się ostatecznymi wnioskami.

Na łamach Diabetes Care przedstawiono wyniki analizy, której podstawę stanowiły dane pochodzące z badania Framingham. Do analizy włączono 483 chorych w wieku 30-74 lat (średnio 58 lat), z rozpoznaną cukrzycą, wyjściowo bez chorób układu krążenia, obserwowanych w okresach 12 letnich (od 1954 do 1991 roku).

Wyjściowo średni czas trwania cukrzycy wynosił 7,8 roku (0,3-44,5 roku). Długotrwała cukrzyca, niezależnie od innych czynników ryzyka, zwiększała ryzyko wystąpienia zgonu wieńcowego, definiowanego jako zgon w przebiegu zawału mięśnia sercowego lub nagła śmierć sercowa (iloraz szans 1,86 na każde 10 lat trwania cukrzycy). Nie zaobserwowano, aby czas trwania cukrzycy wpływał na śmiertelność całkowitą lub zgony nie związane z chorobami układu krążenia.

Jak podkreślają autorzy pracy, wpływ czasu trwania cukrzycy na zgony wieńcowe może zależeć od: narastających zmian miażdżycowych w naczyniach, zmniejszonej liczby naczyń krążenia obocznego, uszkodzenia śródbłonka, mikroalbuminurii, wzrostu agregacji płytek oraz zmniejszonych właściwości fibrynolitycznych osocza. Istotną rolę odgrywa zwiększone ryzyko wystąpienia neuropatii autonomicznej, co objawia się obniżonymi wskaźnikami zmienności rytmu serca. Dalsze badania powinny przybliżyć mechanizmy patofizjologiczne niezależnego wpływu czasu trwania cukrzycy na rokowanie.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2004-03-31