Zawartość włóknika w diecie zmniejsza ryzyko choroby wieńcowej

Mark A. Pereira i wsp – Dietary fiber and risk of coronary heart disease. A pooled analysis of cohort studies Arch Intern Med 2004;164:370
W badaniach obserwacyjnych stwierdzono ujemną korelację pomiędzy spożyciem błonnika a czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego. Błonnik w diecie może wywierać korzystny wpływ na lipidy krwi, insulinowrażliwość, aktywność fibrynolityczną i obniżać ciśnienie tętnicze.

W Archives of Internal Medicine opublikowano wyniki zebranej analizy prospektywnych badań kohortowych, w których oceniano wpływ zawartości błonnika w diecie na ryzyko choroby wieńcowej. Jak piszą autorzy pracy, potrzeba podsumowania dotąd opublikowanych badań dotyczących tego zagadnienia wynikała ze znacznych różnic pod względem ich metodyki i jakości, co utrudniało sformułowanie ostatecznych wniosków.

Analizą w ramach projektu Pooling Project of Cohort Studies on Diet and Coronary Disease objęto 10 prospektywnych badań z USA i Europy. W wynoszącym od 6 do 10 lat okresie obserwacji, w grupach badanych liczących łącznie 91058 mężczyzn i 245186 kobiet, stwierdzono 5249 przypadków choroby wieńcowej i 2011 zgonów z przyczyn wieńcowych.

Po uwzględnieniu różnic pod względem parametrów demograficznych, indeksu masy ciała i czynników związanych ze stylem życia, przyrost całkowitej zawartości błonnika w diecie o każde 10 g/dobę, skorygowany o jego zawartość energetyczną, wiązał się z 14% (RR 0.86, 95% CI 0.78-0.96) obniżeniem ryzyka incydentów wieńcowych i 27% (RR 0.73, 95% CI 0.61-0.87) obniżeniem ryzyka zgonu z przyczyn wieńcowych. Pochodzenie błonnika miało istotny wpływ na ryzyko sercowo-naczyniowego – obserwowana zależność była znamienna dla błonnika ze zbóż i owoców, lecz nie warzyw.

Powszechnie znane zalecenia dotyczące stosowania diety bogatej w błonnik w celu zapobiegania chorobie wieńcowej oparte są więc na mocnych dowodach naukowych.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2004-02-23