Zmienność objawów w nawrotach dużej depresji – badanie prospektywne

Maria A.Oquendo i wsp – Instability of symptoms in recurrent major depression: a prospective study. Am J Psychiatry 2004;161:255
Kolejny numer “American Journal of Psychiatry” przynosi, między innymi, pracę Marii Oquendo, której celem była ocena zmienności psychopatologicznej kolejnych nawrotów dużej depresji.

Badanie miało charakter prospektywny. Dwuletnią obserwacją objęto 78 pacjentów. Badano występowanie poszczególnych objawów depresji w dwóch kolejnych rzutach choroby próbując określić, czy na podstawie rodzaju objawów depresyjnych można przewidzieć psychopatologiczny obraz jej następnego rzutu. Określano powtarzalność dla: lęku, objawów depresyjnych wymienionych w skali Hamiltona oraz objawów będących podstawą klasyfikacji DSM IV.

Kategoryzując objawy oparto się na wynikach pracy Overall`a i Rhodes`a, którzy wyróżnili pięć podstawowych wymiarów depresji: lękowy (anxious), autodestrukcyjny (suicidal), somatyzujący (somatizing), wegetatywny (vegetative), urojeniowy (paranoid).

Największą powtarzalność w następnym epizodzie wykazywały lęk i zachowania samobójcze, ale nie była to korelacja znaczna. Autorzy nie znaleźli dowodów na stabilność i powtarzalność objawów i podtypów depresji.

Podobnie cytowani przez nich w dyskusji Young i wsp., sprawdzając Diagnostyczne Kryteria Badawcze (Research Diagnostic Criteria – RDC) dla depresji endogennej odnotowali tylko 0.50 prawdopodobieństwo ponownego zakwalifikowania kolejnego epizodu jako endogennego.

Niezadawalający stopień korelacji obrazu psychopatologicznego kolejnych rzutów może dowodzić, że zaburzenia nastroju stanowią obszerną rodzinę (org: superfamily), manifestującą się w rozmaitych konfiguracjach objawów.

Uznanie takiego wniosku miałoby duże potencjalne następstwa dla klasyfikacji zaburzeń depresyjnych, badań nad rodzinnym występowaniem i genetycznymi uwarunkowaniami depresji oraz jej leczenia. Wiadomo, że kolejne, podobne epizody depresji zazwyczaj dobrze reagują na identyczną z uprzednio stosowaną strategię leczniczą. Jeśli jednak zmienność stwierdzanych objawów, nawet w obrębie jednakowego podtypu depresji jest zbyt duża, stosowanie kolejny raz tego samego leku zawodzi.

Opracowane na podstawie: American Journal of Psychiatry / 2004-02-23