Jakość opieki a wyniki leczenia cukrzycy typu 2

Giorgia de Berardis i wsp – Quality of care and outcomes in type 2 diabetic patients Diabetes Care 2004;27:398
Od lat trwają dyskusje na temat roli lekarzy perwszego kontaktu i specjalistów w leczeniu cukrzycy. Autorzy pracy zamieszczonej w Diabetes Care przedstawili, w imieniu grupy badawczej QuED, wyniki kolejnej pracy – analizy porównawczej jakości opieki nad chorymi z cukrzycą typu 2 w poradniach lekarzy rodzinnych i poradniach diabetologicznych we Włoszech.

W prospektywnej dwuletniej obserwacji 3437 chorych porównano częstość wykonywania przez lekarzy rodzinnych i specjalistów-diabetologów oznaczeń: hemoglobiny glukozylowanej HbA1c, lipidogramu, mikroalbuminurii, kreatyniny, badania dna oka i stopy.  Badane grupy chorych porównano pod względem wyników osiągniętej terapii: poziomu HbA1c, wartości ciśnienia tętniczego, poziomu cholesterolu całkowitego i cholesterolu LDL.

Pacjenci z poradni specjalistycznych byli częściej leczeni insuliną. Częściej rozpoznawano u nich retinopatię i neuropatię. Coroczne badania oceniające stopień wyrównania metabolicznego, natężenie czynników ryzyka i obecność powikłań wykonywano istotnie częściej u pacjentów poradni diabetologicznej. Widoczne to było zwłaszcza, gdy badany pozostawał pod opieką tego samego diabetologa.

W grupie osób z poradni specjalistycznych w większym odsetku przypadków osiągnięto prawidłową kontrolę ciśnienia tętniczego <130/85 mmHg (14,4% vs 11,5%; p<0,04) oraz cholesterolu całkowitego ≤5,18 mmol/l (36,8% vs 19,7%; p<0,008) (w analizie wieloczynnikowej jedynie osiągnięcie prawidłowego poziomu cholesterolu całkowitego przemawiało na korzyść poradni diabetologicznej). Nie stwierdzano natomiast istotnych różnic w kontroli glikemii ocenianej jako HbA1c <7,0% (48,3% vs 52,0%).

W dyskusji autorzy podkreślili, iż ciągłość opieki specjalisty-diabetologa zapewniała monitorowanie terapii cukrzycy zgodne z proponowanymi standardami oraz, w pewnym zakresie, lepszą kontrolę czynników ryzyka powikłań cukrzycy (cholesterol całkowity). Krótki okres obserwacji uniemożliwił udokumentowanie odległych skutków lepszej kontroli zaburzeń lipidowych.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2004-02-16