Porównanie wazopresyny i epinefryny w pozaszpitalnej recuscytacji krążeniowo-oddechowej

Volker Wenzel i wsp – A comparison of vasopressin and epinephrine for out-of-hospital cardiopulmonary resuscitation N Engl J Med 2004;350:105
Podstawą do zastosowania wazopresyny w trakcie zabiegów resuscytacji krążeniowo-oddechowej stało się stwierdzenie wyższego poziomu endogennej wazopresyny u chorych skutecznie resuscytowanych niż u chorych, którzy zmarli w wyniku nagłego zatrzymania krążenia.

Obecnie międzynarodowe wytyczne zalecają stosowanie epinefryny jako leku pierwszego rzutu w resuscytacji krążeniowo-oddechowej, a wasopresyny jako leku drugiego rzutu.

W New England Journal of Medicine ukazały się wyniki wieloośrodkowego, prospektywnego, randomizowanego badania porównującego wpływ epinefryny i wazopresyny na przeżywalność u dorosłych z pozaszpitalnym zatrzymaniem krążenia w mechanizmie migotania komór, rozkojarzenia elektro-mechanicznego bądź asystolii. Wyjściowa hipoteza badawcza zakładała brak różnic w przeżywalności do czasu przyjęcia do szpitala i przeżywalności do czasu wypisu ze szpitala pomiędzy grupami terapeutycznymi (wazopresyna vs epinefryna).

Porównano losy 589 chorych otrzymujących w trakcie resuscytacji wazopresynę (dwukrotnie 40 IU) i 587 chorych otrzymujących epinefrynę (dwukrotnie 1 mg) (w przypadku nieskuteczności początkowego leczenia w obu grupach możliwe było podanie kolejnych dawek epinefyny).

Nie wykazano różnic w przeżywalności do momentu hospitalizacji, zarówno wśród chorych z migotaniem komór (46.2% grupa wazporesyny vs 43% grupa epinefryny, P=0.48), jak i wśród chorych z rozkojarzeniem elektro-mechanicznym (odpowiednio: 33.7% vs 30.5%, P=0.65).

Wazopresyna okazała się natomiast bardziej skuteczna w grupie chorych z asystolią, (odsetek chorych hospitalizowanych: 29% w grupie wazopresyny vs. 20.3% w grupie epinefryny, P=0.02; odsetek chorych wypisywanych ze szpitala odpowiednio: 4.7% vs 1.5%, P=0.04). Za przewagę wazopresyny w asystolii odpowiedzialna może być jej zdolność do wywoływania wazokonstrykcji w warunkach skrajnego niedokrwienia i kwasicy (katecholaminy są w takich przypadkach mniej skuteczne).

We wnioskach autorzy podkreślają więc, iż ich zdaniem u chorych z nawracającym zatrzymaniem akcji serca w mechanizmie asystolii podawanie wazopresyny, a w drugiej kolejności epinefryny, może być skuteczniejsze od podawania samej epinefryny.

Opracowane na podstawie: NEJM / 2004-01-08

 

Dodaj komentarz