Kardiologia: przeszłość, teraźniejszość, przyszłość

Eugene Braunwald – Cardiology: the past, the present, and the future J Am Coll Cardiol 2003;42:2031
Obszerna publikacja na temat historii, teraźniejszości i przyszłości kardiologii autorstwa E. Braunwalda ukazała się w grudniowym numerze Journal of the American College of Cardiology.

Zdaniem autora, do około roku 2020 można będzie obserwować coraz większą specjalizację lekarzy, związaną z powstawaniem coraz bardziej skomplikowanych technologii i rozwojem wiedzy klinicznej. Spowoduje to zwiększenie kosztów i jeszcze większy niedobór specjalistów.

Wzrośnie liczba przypadków niewydolności serca, która stanowić będzie ostatnie wielkie „pole bitwy” kardiologów. Metody jej leczenia rozwijać się będą w następujących kierunkach: (i) poszerzenie wskazań i udoskonalenie metod elektroterapii (resynchronizacji i kardiowersji-defibrylacji) serca, (ii) opracowanie lepszych aparatów służących do mechanicznego wspomagania pracy serca i stosowanie ich jak „pomostu do wyzdrowienia” („bridge to recovery”), (iii) terapia komórkowa oraz (iv) ksenotransplantacje serca.

W niedalekiej przyszłości wzrośnie znaczenie farmakogenomiki, której głównym celem będzie identyfikacja pacjentów, u których prawdopodobnie pojawią się objawy uboczne leków lub wręcz przeciwnie, którzy dobrze odpowiedzą na leczenie. Przykładem mogą być prace nad metabolizmem warfaryny i wątrobowym enzymem mikrosomalnym CYP2C9, czy hormonalną terapią zastępczą a genem kodującym estrogenowy receptor alfa (w przypadku genotypu CC podawanie estrogenów powoduje znaczący wzrost poziomu cholesterolu HDL, w genotypach CT i TT wzrost taki nie jest obserwowany).

W dalszej przyszłości (po roku 2020) jest bardzo prawdopodobne, iż genetyczna informacja pozwalająca przewidywać rozwój czynników ryzyka pozwoli zastosować „inteligentną” prewencję. Przykładem może być oznaczanie genotypu alfa-adducyny – występowanie jednego z jego z wariantów u chorych z nadciśnieniem wiąże się bowiem z nadmierną reabsorpcją sodu w nerkach. Identyfikacja nosicieli takiego genotypu pozwoliłaby zalecać im profilaktycznie dietę z ograniczeniem spożycia sodu lub nawet leki moczopędne jeszcze przed rozwojem choroby nadciśnieniowej.

Zdaniem Braunwalda do około roku 2020 liczba interwencji kardiologicznych (takich jak implantacje stentów uwalniających leki, terapia komórkowa czy elektroterapia) będzie się zwiększać, znacząco wzrośnie również liczebność populacji, która odnosić będzie korzyści z ich zastosowania. Po tej dacie jednak, zastosowanie genetyki i genomiki spowoduje szybszy rozwój metod prewencji i, początkowo stopniowe, a następnie gwałtowne ograniczenie zapotrzebowania na interwencje kardiologiczne.

Opracowane na podstawie: Journal of the American College of Cardiology / 2003-12-17

Dodaj komentarz