Ryzyko zgonu z powodu zawału serca lub udaru u chorych z cukrzycą – analiza UKPDS

Richard J. Stevens i wsp – Risk factors for myocardial infarction case fatality and stroke case fatality in type II diabetes Diabetes Care 2004;27:201
Chorzy z rozpoznaną cukrzycą typu II (DM II) są obarczeni istotnie wyższym ryzykiem zawału serca i udaru mózgu oraz zgonu z tych powodów.

Celem kolejnej analizy badania UKDPS było określenie czynników ryzyka istniejących w momencie rozpoznania DM II, predysponujących do późniejszego wystąpienia śmiertelnych udarów lub zawałów serca. Analizą objęto 674 chorych z zawałem (u 351 śmiertelnym) oraz 199 chorych z udarem (u 48 śmiertelnym) podczas średnio 7-letniej obserwacji 5102 uczestników badania UKPDS. Za incydent zakończony zgonem uznano zawał serca lub udar mózgu, po którym w okresie 6 miesięcy nastąpił zgon chorego.

W analizie wieloczynnikowej odnotowano istotny wzrost ryzyka śmiertelnego zawału serca lub udaru (kolejno o 17% i 37%) wraz ze wzrostem poziomu HbA1c o 1% (oznaczanego w ciągu pierwszych 2 lat od rozpoznania cukrzycy). Innymi istotnymi czynnikami ryzyka były: wiek w momencie rozpoznania DM II, wysokość ciśnienia tętniczego oraz albuminuria.

Badanie po raz pierwszy potwierdziło rokownicze znaczenie pomiaru HbA1c w odniesieniu do wystąpienia zawału serca lub udaru mózgu zakończonego zgonem. W opinii autorów wyniki badania podkreślają znaczenie poziomu HbA1c w prowadzeniu chorych i ocenie ryzyka istotnych powikłań sercowo-naczyniowych. Niższy poziom HbA1c związany jest z niższym ryzykiem wystąpienia zawału serca i udaru mózgu oraz niższym ryzykiem zakończenia się tych powikłań zgonem.

Sugeruje to na potrzebę intensywnej modyfikacji hiperglikemii u chorych z rozpoznaniem DM II. Wyniki pozwolą na uzupełnienie skali ryzyka UKPDS dla chorych na cukrzycę (UKPDS risk engine).

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2004-01-15

 

Dodaj komentarz