Co to są „stabilizatory nastroju”? w świetle Evidence Based Medicine

Mark Bauer i Landis Mitchner – What is a mood stabilizer? an evidence based response Am J Psychiatry 2004;161:3
Termin „stabilizatory nastroju” używany jest dla określenia leków, które zmniejszają zarówno częstość występowania jak i nasilenie epizodów chorobowych (depresji i manii), w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego.

Opierając się na wskazaniach klinicznych do leczenia zaburzenia afektywnego dwubiegunowego, autorzy artykułu zaproponowali, aby stabilizatorem nastroju nazywać lek, który: 1) leczy ostre epizody manii, 2) leczy epizody depresyjne, 3) zapobiega nawrotom epizodów maniakalnych, 4) zapobiega nawrotom epizodów depresyjnych.

Jak do tej pory nikt nie dokonał przeglądu wyników badań klinicznych pod kątem tak sformułowanej definicji. Autorzy pracy ogłoszonej w American Journal of Psychiatry dokonali systematycznego przeglądu 551 artykułów opublikowanych do czerwca 2002 r. Po weryfikacji dalszej analizie poddano 111 prac.

Potwierdzoną skuteczność w leczeniu epizodów maniakalnych wykazują dwuwęglan litu, pochodne kwasu walproinowego i olanzapina. Dwuwęglan litu okazał się też skuteczny w leczeniu ostrych epizodów depresji, w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego. Miał też znaczącą skuteczność w profilaktyce epizodów maniakalnych i depresyjnych. Dodatkowo w profilaktyce zaburzenia afektywnego dwubiegunowego potwierdziła swoją skuteczność lamotrygina.

Uwzględniając wszystkie cztery kryteria definicji „stabilizatora nastroju,” za lek pierwszego rzutu w leczeniu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego należy uznać dwuwęglan litu.

Opracowane na podstawie: American Journal of Psychiatry / 2004-01-13