Płeć a postępowanie w niewydolności serca

J. S. Rumsfeld, F. A. Masoudi – Sex differences: implications for heart failure care Eur Heart J 2004;25:101
W styczniowym numerze European Heart Journal ukazał się artykuł redakcyjny Rumsfelda i Masoudiego, poświęcony zależnym od płci różnicom w postępowaniu i rokowaniu w niewydolności serca.

Ze względu na niespójność wyników i zdecydowanie mniejszy udział kobiet w randomizowanych badaniach, trudno odpowiedzieć na pytanie, czy rzeczywiście istnieją związane z płcią różnice w przebiegu niewydolności serca i ustalić, która z grup jest bardziej zagrożona.

Większość wyników przeprowadzonych dotąd prac wskazuje, że to mężczyźni z niewydolnością serca mają gorszą przeżywalność. Z drugiej strony, w większości badań kobiety rzadziej niż mężczyźni z niewydolnością serca otrzymują leczenie zgodne ze standardami.

W tym samym wydaniu European Heart Journal Gustafsson i wsp. prezentują wyniki obserwacji (5-8 lat) 5491 chorych z niewydolnością serca (kobiety stanowiły 40% grupy badanej), hospitalizowanych w 34 duńskich szpitalach. Chociaż w czasie hospitalizacji kobiety rzadziej otrzymywały inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę, nawet gdy miały upośledzoną funkcję skurczową lewej komory, to po uwzględnieniu wieku i innych klinicznych czynników ryzyka okazało się, że zagrożenie zgonem jest o 25% wyższe u mężczyzn.

Autorzy komentarza stawiają więc zasadnicze pytanie: czy należy za wszelką cenę dążyć do wyrównania różnic pomiędzy mężczyznami a kobietami w sposobie leczenia niewydolności serca, czy raczej zróżnicować postępowanie zależnie od płci chorych? Konieczne są dalsze badania nad różnicami w obrazie klinicznym i w odpowiedzi na terapię pomiędzy kobietami a mężczyznami z niewydolnością serca. Dopóki mechanizmy odpowiedzialne za obserwowane odmienności nie są ustalone, obowiązują nas uznane wytyczne postępowania w niewydolności serca, takie same dla obydwu płci.

Opracowane na podstawie: European Heart Journal / 2004-01-01

Dodaj komentarz