Wpływ współwystępowania innych schorzeń na efekty leczenia dużej depresji

Dan V. Iosifescu i wsp – The impact of medical comorbidity on acute treatment in major depressive disorder Am J Psychiatry 2003;160:2122
Depresja nasila i zaostrza objawy takich schorzeń jak: choroba wieńcowa i zawał serca, udar mózgu, cukrzyca, nowotwory, choroby autoimmunizacyjne, choroba Parkinsona, otępienie, zmniejszając szanse wyzdrowienia bądź zadowalającej remisji. Z drugiej strony, obserwowane w przebiegu chorób ogólnych obniżenie nastroju traktuje się zwykle jako ich naturalną, psychologiczną konsekwencję, podejmując leczenie depresji jedynie przy znacznym natężeniu objawów.

Celem autorów pracy opublikowanej na łamach American Journal of Psychiatry było określenie wpływu chorób współistniejących na efekty leczenia dużej depresji. W tym celu do 8-tygodniowej otwartej próby włączono 384 ambulatoryjnych pacjentów z depresją, których leczono fluoksetyną w dawce 20 mg/dobę. Zmianę nasilenia depresji mierzono skalą Hamiltona, a obciążenie chorobami somatycznymi określano za pomocą Cumulative Ilness Rating Scale (CIRS).

Chorzy reagujący na leczenie (redukcja punktacji Hamiltona >=50%) mieli wyjściowo istotnie niższą punktację w skali CIRS (1.68 vs 2.17; p=0.03) od chorych nie reagujących na leczenie, nawet po uwzględnieniu wieku, płci i wyjściowego nasilenia depresji. Również remisję objawów depresyjnych (punktacja Hamiltona <=7) udawało się łatwiej uzyskać u pacjentów z mniejszym nasileniem i liczbą chorób współistniejących (spadek szans na uzyskanie remisji o 15%, w przeliczeniu na każdy dodatkowy punkt CIRS).

W ocenie autorów, podatność na leczenie antydepresyjne jest w większym stopniu zależna od ogólnego stanu zdrowia niż od występowania swoistych jednostek chorobowych. Podatność tę warunkuje wiele różnorodnych czynników: stopień wypełniania zaleceń i dbałość o siebie, zmieniona farmakokinetyka i farmakodynamika antydepresantów, hipotetyczna rola cytokin indukowanych chorobami somatycznymi oraz ich wpływ na oś podwzgórze-przysadka-nadnercza.

Opracowane na podstawie: American Journal of Psychiatry / 2004-12-02