Pielęgniarki pomagają skutecznie rzucić palenie

Petter Quist-Paulsen, Frode Gallefoss – Randomised controlled trial of smoking cessation intervention after admission for coronary heart disease BMJ 2003;327:1254
Rzucenie palenia papierosów przez chorych po zawale serca wiąże się z około 50% obniżeniem ryzyka zgonu w ciągu następnych pięciu lat.

Na łamach British Medical Journal Quist-Paulsen i Gallefoss przedstawili wyniki prospektywnej próby oceniającej skuteczność prowadzonego przez pielęgniarki programu antynikotynowego. W badaniu wzięło udział 240 kolejnych palących chorych, przyjętych do szpitala w Kristiansand (Norwegia) z powodu zawału serca, niestabilnej choroby wieńcowej lub konieczności przeprowadzenia operacji pomostowania aortalno-wieńcowego.

Uczestnicy badania zostali w sposób randomizowany podzieleni na dwie grupy. Chorzy z pierwszej grupy uczestniczyli dwa razy w tygodniu w grupowych zajęciach, podczas których specjalnie przeszkolone pielęgniarki wyjaśniały korzyści wynikające z zaprzestania palenia oraz eksponowały negatywne skutki kontynuowania nałogu. Chorzy oglądali również filmy edukacyjne oraz otrzymywali broszury zawierające informacje o chorobie wieńcowej i porady, jak rzucić palenie. Po wypisie chorych ze szpitala pielęgniarki kilkakrotnie kontaktowały się z nimi telefonicznie celem wsparcia i doradztwa. Łączny czas poświęcony przez pielęgniarkę jednemu pacjentowi wynosił ok. 2.4 godziny. Druga grupa nie otrzymywała żadnych porad dotyczących rzucenia palenia.

Po roku u wszystkich uczestników oznaczono stężenie metabolitów nikotyny w moczu, w celu uwiarygodnienia ich deklaracji dotyczących palenia. Okazało się, że 57% uczestników zajęć grupowych rzuciło palenie i nie powróciło do nałogu, natomiast w grupie kontrolnej odsetek niepalących był znacząco niższy (37%). Tak więc, prowadzenie zajęć dla 5 osób przynosiło zysk w postaci 1 dodatkowej osoby porzucającej nałóg. Zdaniem autorów, prowadzone przez pielęgniarki zajęcia zachęcające do rzucenia palenia są tanią i skuteczną metodą wtórnej prewencji choroby wieńcowej.

Opracowane na podstawie: BMJ / 2003-11-29