Łagodne zaburzenia nie powinny być wyeliminowane z klasyfikacji DSM

Ronald C.Kessler i wsp – Mild disorders should not be eliminated from DSM-V. Arch Gen Psychiatry 2003;60:1117
Wynikający z badań epidemiologicznych wysoki wskaźnik rozpowszechnienia zaburzeń psychicznych może nasuwać przypuszczenie, że klasyfikacja DSM zbyt łatwo włącza do zaburzeń psychicznych stany o niewielkim natężeniu objawów.

W Epidemiologic Catchment Area Study i National Comorbidity Survey, kryteria DSM spełniało około 30% respondentów w wieku od 18 do 54 lat, co oznacza, że 37 milionów dorosłych mieszkańców USA kwalifikowało się do otrzymania pomocy w dziedzinie zdrowia psychicznego.

Zaproponowano więc nowe, ostrzejsze definicje zaburzeń psychicznych, które mają stać się podstawą opracowywanej klasyfikacji DSM-V. Przyjęcie ich zawęziłoby grupę osób mających prawo do otrzymywania dotowanej pomocy psychiatrycznej.

Autorzy artykułu opublikowanego w Archives of General Psychiatry uważają, iż zaprzeczenie istnieniu continuum zaburzeń psychicznych od łagodnych po ostre utrudniłoby badania nad genetycznymi i środowiskowymi czynnikami etiologicznymi. Proponowany podział na klinicznie znamienne i nieznamienne choroby psychiczne (clinically significant/nonsignificant mental ilness), z zamiarem usunięcia tej drugiej kategorii z klasyfikacji, jest ich zdaniem niesłuszny.

Dla poparcia swych poglądów ponownie zbadali grupę 4375 pacjentów, którzy byli oceniani w oparciu o kryteria DSM-III-R w latach 1990-1992 i zakwalifikowani do jednej z 4 grup zaburzeń: łagodnych, umiarkowanych, poważnych i ostrych (mild-moderate-serious-severe). Autorzy wykazali istotną tendencję do zbliżania się zaburzeń łagodnych w ocenie sprzed dekady do kategorii zaburzeń umiarkowanych w najnowszym badaniu.

Jak podkreślają w komentarzu do uzyskanych wyników, utrzymanie łagodniejszych przypadków w klasyfikacji DSM będzie stanowiło odzwierciedlenie faktu, iż choroby psychiczne (podobnie jak fizyczne) stanowią continuum, różniąc się jedynie nasileniem objawów. Usunięcie kategorii zaburzeń łagodnych z klasyfikacji utrudniłoby podejmowanie działań prewencyjnych, zapobiegających dalszemu pogłębianiu się mniej nasilonych postaci choroby.

Opracowane na podstawie: Archives of General Psychiatry / 2003-11-10