Stan zdrowia w średnim wieku wpływa na jakość życia w starości

Martha L. Daviglus i wsp – Favorable cardiovascular risk profile in middle age and health-related quality of life in older age Arch Intern Med 2003;163:2460
W ostatnich dekadach wydłuża się oczekiwany czas przeżycia zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Obecnie mieszkaniec USA w wieku 65 lat ma przed sobą średnio niemal 18 lat życia. Istnieją obawy, że następstwem omawianego zjawiska będzie coraz większy odsetek osób starych, zniedołężniałych, wymagających stałej opieki. Czy są to obawy uzasadnione?

Wyniki dotychczasowych badań wskazują, że osoby w średnim wieku, których stan zdrowia nie budzi zastrzeżeń, nie tylko żyją dłużej, ale też jakość ostatnich lat życia jest wyższa, a upośledzenie ogólnej sprawności pojawia się później. Kolejnych dowodów na słuszność tego twierdzenia dostarczają wyniki prospektywnego badania obserwacyjnego Daviglus i wsp., opublikowanego w listopadowym wydaniu Archives od Internal Medicine.

Rekrutację do badania prowadzono w latach 1967-73. Zakwalifikowano 2692 kobiet i 3650 mężczyzn w wieku 36-64 lat, bez istotnych nieprawidłowości w EKG, cukrzycy i zawału serca w wywiadach. Uczestników klasyfikowano do podgrup, w zależności od liczby czynników ryzyka chorób układu krążenia: wartości ciśnienia tętniczego, poziomu cholesterolu, palenia i łagodnych zmian w EKG.

Po upływie średnio 26 lat (w 1996 roku średni wiek wynosił 73.2 lat), uczestnicy wypełniali kwestionariusz HSQ-12, charakteryzujący dobrostan psychiczny, fizyczny i socjalny oraz udzielali informacji na temat aktualnych chorób. Odsetek osób bez chorób był najwyższy w podgrupie bez czynników ryzyka w średnim wieku i zmniejszał się wraz ze wzrostem liczby tych czynników. Przykładowo, doskonały/bardzo dobry stan zdrowia stwierdzano u 58% kobiet z podgrupy niskiego ryzyka i jedynie u 28% kobiet z co najmniej 3 czynnikami ryzyka.

Podsumowując, wzrasta liczba dowodów na to, że stan zdrowia w średnim wieku decyduje o jakości życia i ryzyku chorób w starości.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2003-11-10