Jak zapobiec epidemii niewydolności serca

Duncan J. Campbell – Heart failure: how can we prevent the epidemic? MJA 2003;179:422
Artykuł z cyklu „For Debate” Medical Journal of Australia poświęcono epidemii niewydolności serca (HF). W krajach rozwiniętych HF występuje u 3-5% osób powyżej 65 roku życia i aż 10% osób w wieku 75 lat i starszych.

Starzenie się populacji oraz poprawa przeżycia u osób po zawale powodują, że zapadalność na HF może przybrać rozmiary epidemii. Aktualnie „medyczne” podejście do prewencji niewydolności serca przewiduje rozpoczęcie działań profilaktycznych u osób przekraczających arbitralnie wyznaczony próg całkowitego ryzyka (najczęściej wykorzystywana jest skala ryzyka Framingham, uwzględniająca wiek, płeć, palenie, cukrzycę, ciśnienie tętnicze i poziom cholesterolu całkowitego i HDL). Wady tej koncepcji wynikają między innymi z tego, że celem profilaktyki są osoby, u których już występuje choroba układu krążenia i tylko te, które nie unikają lekarzy.

W opinii większości autorytetów medycznych, powyższe działania powinny być uzupełnione o profilaktykę populacyjną skierowaną do wszystkich grup wiekowych. Zmiany prowadzące do niewydolności serca u dorosłych rozpoczynają się już w dzieciństwie. Przykładem jest problem otyłości u dzieci. Przeciwdziałanie temu zjawisku wymaga współpracy instytucji ochrony zdrowia (programy edukacyjne), mediów, szkół, rodziców, ale również organów prawodawczych.

Jednym z pierwszych dowodów na aktywność tych ostatnich jest wprowadzony w niektórych stanach USA zakaz sprzedaży tak zwanych „junk foods” w szkołach i znaczne ograniczenie lub zakaz palenia w miejscach publicznych.

Populacyjne działania prewencyjne nie doczekały się jeszcze jednoznacznej oceny w badaniach epidemiologicznych. Niemniej jest bardzo prawdopodobne, że połączenie tej formy prewencji z podejściem „medycznym” opartym w dużej mierze na farmakoterapii, okaże się skuteczne w przeciwdziałaniu epidemii niewydolności serca.

Opracowane na podstawie: Medical Journal of Australia / 2003-10-20