Czy upośledzona tolerancja glukozy jest odwracalna?

Moh-Sim Wong i wsp – The Singapore impaired glucose tolerance follow-up study Diabetes Care 2003;26:3024
Upośledzona tolerancja glukozy (UTG) jest niezależnym czynnikiem chorób układu krążenia. W ramach zespołu metabolicznego kojarzy się z szeregiem innych czynników ryzyka: otyłością, hipertrójglicerydemią, obniżonym stężeniem cholesterolu HDL, podwyższonymi wartościami ciśnienia tętniczego.

W opublikowanym w Diabetes Care artykule, autorzy z Singapuru przedstawili wyniki 8-letniej obserwacji (1992-2000) zmian poziomów glikemii i innych metabolicznych czynników ryzyka u 297 osób z UTG i 298 osób z prawidłowym metabolizmem glukozy. W trakcie obserwacji, u 14,4% osób z prawidłowym wyjściowym poziomem glukozy doszło do rozwoju upośledzonej tolerancji glukozy, a u 4,3% do rozwoju cukrzycy. W podgrupie z UTG do rozwoju cukrzycy doszło u 35,1%, natomiast u 41,4% stwierdzono normalizację zaburzeń metabolizmu glukozy.

Ryzyko rozwoju cukrzycy w porównywanych grupach zwiększały: otyłość, podwyższone stężenia trójglicerydów, niższe stężenia HDL, wzrost wskaźnika insulinoporności (HOMA). W badaniu wyjściowym wymienione czynniki ryzyka występowały istotnie częściej w grupie upośledzonej tolerancji glukozy, jednak pod koniec obserwacji częstość występowania niektórych czynników ryzyka u osób, u których profil metabolizmu glukozy uległ poprawie, zmniejszyła się do obserwowanej u osób z wyjściową normoglikemią.

Analizując przyczyny poprawy profilu czynników ryzyka w grupie chorych z wyjściową UTG i normalizacją stężeń glukozy w trakcie obserwacji, autorzy zwrócili uwagę na relatywnie najmniejszy przyrost masy ciała. Odkrycie innych czynników mogących przyczyniać się do normalizacji wyników testu tolerancji glukozy w trakcie obserwacji może, ich zdaniem, przyczynić się do skuteczniejszego zapobiegania rozwojowi cukrzycy.

Opracowane na podstawie: Diabetes Care / 2003-10-06