Współwystępowanie depresji i lęku (Zurich Cohort Study)

Kathleen Ries Mericangas, Jules Angst i wsp – Longitudinal trajectories of depression and anxity in a prospective community study Arch Gen Psychiatry 2003;60:993
Wraz ze wzrostem zainteresowania problemem depresji w podstawowej opiece medycznej coraz więcej badań dotyczy przebiegu tego schorzenia w populacji ogólnej, a nie tylko wśród wyselekcjonowanych uczestników prób klinicznych. Podkreśla się również potrzebę uzyskania danych na temat długotrwałego przebiegu zaburzeń depresyjnych i lękowych.

Celem 15-letniej obserwacji prowadzonej przez autorów z Zurichu i Betezdy było zbadanie przebiegu depresji i lęku, określenie współwystępowania tych zaburzeń, a także ocena ich kryteriów diagnostycznych. Badaniem objęto 4547 osób z kantonu Zurichu, kobiet i mężczyzn, którzy w chwili włączenia w 1978 r. mieli odpowiednio: 19 lat (kobiety) i 20 lat (mężczyźni). W trakcie obserwacji uczestników próby 5-krotnie zbadano za pomocą ustrukturalizowanego wywiadu diagnostycznego, przeprowadzanego przez doświadczonych klinicystów.

Wykazano, że jednoczesne występowanie depresji i lęku ma charakter o wiele bardziej przewlekły niż występowanie każdego z tych zespołów osobno. U pacjentów z samymi stanami lękowymi w młodości, obserwowano stopniowy rozwój depresji i depresji z lękiem. Dynamika zmian pozostawała taka sama zarówno dla zaburzeń spełniających kryteria diagnostyczne, jak i tzw. „zaburzeń podprogowych”.

Zdaniem autorów wyniki badania wskazują, iż współwystępowanie depresji i lęku jest znacznie częstsze niż „czystych” postaci tych zaburzeń. Konieczne jest zwrócenie uwagi na tzw. „kontinuum” depresji i lęku, a nie ocena wyłącznie zaburzeń spełniających klasyczne kryteria diagnostyczne. Współwystępowanie lęku i depresji powinno być uwzględnione w projektach badawczych, w innym przypadku wnioski dotyczące skuteczności badanej terapii są niemiarodajne.

Opracowane na podstawie: Archives of General Psychiatry / 2003-10-06