Palenie a ryzyko nagłego zgonu sercowego w chorobie wieńcowej

Ilan Goldenberg i wsp – Current smoking, smoking cessation, and the risk of sudden cardiac death in patients with coronary artery disease Arch Intern Med 2003;163:2301
Połowę zgonów związanych z chorobą wieńcową (CHD) stanowią zgony nagłe. Ich bezpośrednią przyczyną są najczęściej komorowe zaburzenia rytmu. Do czynników o działaniu arytmogennym należy między innymi nikotyna, która podwyższa poziom katecholamin w surowicy. Rzucenie palenia jest jednym z bezdyskusyjnych zaleceń wydawanych osobom zagrożonym CHD. Tym niemniej, wnioski z dotychczasowych badań nad wpływem palenia na częstość nagłych zgonów sercowych są niejednoznaczne – niektóre badania obserwacyjne wykazały niezależny związek palenia z ryzykiem nagłego zgonu tylko u osób bez rozpoznanej CHD.

W październikowym wydaniu Archives of Internal Medicine opublikowano wyniki pracy Goldenberga i wsp., którzy przez średnio 8.2 lat obserwowali 3122 osób po zawale serca lub ze stabilną CHD, analizując częstość nagłych zgonów sercowych w podgrupach czynnych palaczy, osób które rzuciły palenie najpóźniej w okresie pierwszych 4 miesięcy obserwacji i nigdy niepalących.

Nagły zgon sercowy wystąpił u 8.1% (30/370) czynnych palaczy i u znamiennie mniejszego odsetka chorych, którzy rzucili palenie (4.6%; 83/1821) lub nigdy nie palili (4.6%; 43/931). W analizie wieloczynnikowej czynne palenie było niezależnym czynnikiem ryzyka badanego zdarzenia (współczynnik ryzyka – 2.47). Rzucenie palenia wiązało się ze zmniejszeniem ryzyka do wartości obserwowanych u osób nigdy niepalących (współczynnik ryzyka – 1.06). Zmniejszenie ryzyka następowało bezpośrednio (w pierwszych miesiącach) po rzuceniu palenia.

Zdaniem autorów, mając na uwadze koszt i ograniczoną dostępność implantowanych defibrylatorów, poradnictwo w zakresie rzucenia palenia wydaje się najbardziej efektywną metodą zapobiegania nagłym zgonom sercowym u chorych z CHD.

Opracowane na podstawie: Jama Internal Medicine / 2003-10-27