Przydatność testu wysiłkowego w przewidywaniu śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych i śmiertelności ogólnej wśród bezobjawowych kobiet

Samia Mora i wsp – Ability of exercise testing to predict cardiovascular and all-cause death in asymptomatic women. A 20-year follow-up of the Lipid Research Clinics Prevalence Study JAMA 2003;290:1600
Wartość testu wysiłkowego, jako badania przesiewowego dla oceny ryzyka sercowo-naczyniowego u bezobjawowych kobiet pozostaje nieustalona. W jednym z ostatnich numerów JAMA opublikowano wyniki 20-letniej obserwacji, w której oceniono rolę testu wysiłkowego na bieżni w przewidywaniu śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych i śmiertelności ogólnej w populacji 2994 bezobjawowych kobiet w wieku od 30 do 80 lat, uczestniczek Lipid Research Clinics Prevalence Study.

Autorzy zadali pytanie, czy zmiany niedokrwienne, ogólna sprawność oraz funkcja układu autonomicznego, w sposób niezależny wpływają na ogólną śmiertelność i śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych. W czasie obserwacji odnotowano 427 zgonów (14%), w tym 147 z przyczyn sercowo-naczyniowych.

Wywołane wysiłkiem obniżenie odcinka ST nie miało wpływu na rokowanie, nawet u kobiet w podeszłym wieku. Istotne znaczenie prognostyczne, w przewidywaniu ryzyka śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych, miał natomiast stopień wydolności wyrażony w MET i zwolnienie czynności serca po przerwaniu wysiłku (HRR). Ryzyko rosło wraz ze spadkiem wydolności – wskaźnik ryzyka (HR) wyniósł 1,2 [95% CI, 1.18-1.30; p< 0.001] w przeliczeniu na zmniejszenie wydolności o 1 MET. Zwiększone zagrożenie wiązało się również z wolniejszym spadkiem tętna po zakończeniu wysiłku; HR wynosił 1.36 [95% CI, 1.19-1.55; p<0.001] w przeliczeniu na spadek HRR o 10/min.

Zdaniem autorów pracy poczynione obserwacje pozwalają stwierdzić, że u bezobjawowych kobiet przy ocenie rokowniczej wartości testu wysiłkowego należy uwzględniać nie zmiany odcinka ST, ale zmienne świadczące o stopniu wydolności fizycznej.

Opracowane na podstawie: JAMA / 2003-09-24