Wpływ depresji na wzrost kosztów leczenia pacjentów w wieku podeszłym

Wayne Katon i wsp – Incereased medicla costs of a population-based sample of depressed elderly patients Arch Gen Psychiatry 2003:60;897
W opublikowanej w Archives of General Psychiatry pracy, Katon i wsp. ocenili wpływ depresji na wzrost kosztów leczenia osób w wieku podeszłym. Badanie przeprowadzono w Seattle, w rejonie obsługiwanym przez dwie poradnie, w których zatrudnionych było 36 lekarzy rodzinnych. Poradnie te świadczyły usługi medyczne dla 53 182 pacjentów, w tym 11 786 w wieku powyżej 60 roku życia. Do 11 679 rozesłano w ciągu 18 miesięcy kwestionariusz przesiewowy dotyczący występowania depresji, a 107 zostało włączonych do badania po osobistym zbadaniu przez lekarzy.

Spośród uzyskanych odpowiedzi, w 7265 przypadkach nie stwierdzono depresji, a kwestionariusze sugerujące depresje odesłało 1629 ankietowanych. Tych ostatnich poddano następnie bezpośredniej ocenie za pomocą klasyfikacji DSM-IV (Structured Clinical Interview for DSM-IV – SCID). Autorzy porównali koszty leczenia w ciągu 6 miesięcy poprzedzających badanie na podstawie kartotek chorych.

Po uwzględnieniu w analizie innych chorób przewlekłych, koszty leczenia ambulatoryjnego pacjentów z depresją okazały się o 43-52% wyższe niż w przypadku pacjentów bez depresji (koszty leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego były o 47-51% wyższe). Wzrost kosztów w niewielkim stopniu wynikał z kosztów leczenia zaburzenia psychicznego.

Badanie pokazuje, że pacjenci z depresją w wieku podeszłym dużo częściej korzystają z różnego rodzaju opieki medycznej. Wprowadzenie skutecznych metod rozpoznawania i leczenia depresji w podstawowej opiece medycznej powinno przyczynić się do poprawy efektywności leczenia pacjentów po 60 roku życia.

Opracowane na podstawie: Archives of General Psychiatry / 2003-09-02