Terapia wspomagająca litem w depresji opornej na leczenie

Michael Bauer i wsp – Lithium augmentation therapy in refractory depression: clinical evidence and neurobiological mechanisms. Can J Psychiatry 2003; 48: 440
Terapia wspomagająca litem jest najlepiej udokumentowanym rodzajem terapii stosowanym w zaburzeniach depresyjnych opornych na leczenie. Od roku 1981, kiedy de Montigny przedstawił pracę dokumentującą szybką poprawę, która wystąpiła po 48 godzinach od podania litu, u pacjentów leczonych bezskutecznie amitryptyliną, ukazało się wiele prac potwierdzających tę prawidłowość. Sam mechanizm działania litu nie był jednak znany.

Obecnie zakłada się, że lit wzmacnia efektywność neurotransmisji serotoninergicznej. Lit miałby lepiej współdziałać z antydepresantami o serotoninergicznym mechanizmie działanie niż z tymi, które działają głównie za pośrednictwem układu noradrenergicznego.

Ostatnie badania wskazują jednakże, że lit kaskadowo uruchamia szereg neuroprzekaźników należących do kilku systemów, co tłumaczy wpływ wzmacniający na działanie różnych klas antydepresantów. Poza wpływem na transmisję neuronalną ostatnio podkreśla się, że lit znacząco podnosi poziom neuroprotekcyjnie działających protein oraz wzmaga regenerację komórek zwojowych siatkówki i neurogenezę w hipokampie. Obserwacje te stanowią następny krok do wyjaśnienia patogenezy chorób afektywnych.

Opracowane na podstawie: Canadian Journal of Psychiatry / 2003-08-24